แล้วคำตอบคืออะไร? เขาจะแก้ปัญหานี้ได้อย่างไร?
“คุณรู้ไหม ตอนที่ผมกลายเป็นแวมไพร์ ผมเคยคิดว่ามันเป็นคำสาปแต่ยิ่งนานวัน ผมก็ยิ่งเริ่มคิดว่ามันเป็นพรเอาล่ะ สำหรับคำตอบโง่ๆ ของคุณ ผมก็จะให้คำตอบโง่ๆ แล้วกันผมจะแข็งแกร่งขึ้น แข็งแกร่งกว่ามนุษย์ แข็งแกร่งกว่าแวมไพร์คนไหนๆดังนั้นจะไม่มีใครต่อต้านผมได้”
“สิ่งที่ผมบอกว่าถูกก็คือถูก และสิ่งที่ผมบอกว่าผิดก็คือผิดนั่นถูกต้องไหม? โลกทำงานแบบนั้นเหรอ?ตราบใดที่คนที่ตัดสินใจมีจิตใจที่ดี ทุกคนก็จะสบายดี”
นั่นไม่ใช่ประเด็นที่พอลพยายามจะสื่อ แต่เขารู้ว่าควินน์ไม่ฟังแล้วเขาถูกทำลายลงด้วยชีวิตที่เขาเคยประสบมาบางทีเมื่อเขาไปถึงจุดสูงสุด หรือถูกวางไว้ในตำแหน่งนั้นเขาจะตระหนักว่ามันยากแค่ไหน หรือบางทีควินน์อาจจะพิสูจน์ว่าเขาคิดผิด
ดไวท์ที่นั่งอยู่ข้างๆ ได้ยินทุกอย่างเขาพบว่ามันน่าสนใจทั้งหมด ควินน์ไม่ได้สนิทกับมนุษย์อย่างที่เขาคิดมันน่าสนใจที่ได้ยินว่าเขารู้สึกอย่างไร เพราะเขาเป็นคนที่อ่านยากจนถึงตอนนี้
ปกป้องเฟ็กซ์ที่เป็นแวมไพร์ แล้วก็ปกป้องมนุษย์เขาตัดสินใจไม่ได้ว่าเขาอยู่ฝ่ายไหน
“โอเค หมดเวลาแล้ว” ดไวท์พูด พลางลุกขึ้นจากที่นั่ง “เราเสียเวลามากกว่านี้ไม่ได้แล้วก่อนอื่น ให้ผมอธิบายบางอย่างให้คุณฟังเรายังไม่ได้กำหนดกรอบเวลาที่แน่นอนว่าจะเรียกคุณกลับเมื่อไหร่อาจจะเป็นหนึ่งปี อาจจะเป็นสิบปี หรืออาจจะสั้นแค่เดือนเดียวก็ได้
