ร่งที่เพิ่มขึ้น เธอก็แข็งแกร่งพอที่จะกำจัดสิ่งเหล่านี้ได้
เมื่อเข้าใกล้พอ เอรินก็เหวี่ยงดาบลงมาที่ศีรษะของเฟ็กซ์ ‘เธอพยายามจะฆ่าฉันงั้นเหรอ?!’ เฟ็กซ์คิด แต่เขาก็ได้ดึงเส้นด้ายสีแดงออกมาทันเวลา ปัดการโจมตีและเคลื่อนไปด้านข้าง
เขาเหนื่อยเร็วกว่าปกติ เพราะเส้นด้ายสีแดงของเขาเป็นสิ่งเดียวที่แข็งแกร่งพอจะป้องกันการโจมตีของเธอได้ เส้นด้ายธรรมดาของเขาถูกดาบที่ผสานพลังชี่ตัดขาดได้ง่ายๆ และด้วยความที่เอรินเร็วกว่าเขา มันจึงเป็นสิ่งเดียวที่เขาพึ่งพาได้
‘ฉันต้องลองอย่างอื่น ไม่อย่างนั้นฉันจะแพ้การต่อสู้นี้ถ้ามันยังดำเนินต่อไป’ เฟ็กซ์คิด
เอรินไม่ยอมหยุดแม้แต่วินาทีเดียว และไม่ยอมให้เขาพัก พยายามโจมตีเขาไปเรื่อยๆ เฟ็กซ์ตั้งสมาธิ หลบหลีกการโจมตีทุกวิถีทางที่ทำได้ ทั้งกลิ้ง หมอบ และใช้กำแพงโลหิต เขาทำแบบนี้หลายครั้ง และนั่นคือตอนที่เอรินสังเกตเห็นบางอย่างที่แปลกไป
ก่อนหน้านี้ ตลอดการต่อสู้เขาใช้เส้นด้ายสีแดงป้องกันการโจมตีของเธอ แต่ตอนนี้เขาหยุดแล้ว ‘เป็นเพราะพลังงานของเขาหมดงั้นเหรอ?’ แต่ประกายตาในการต่อสู้ของเขาบอกเป็นอย่างอื่น เธอต้องระวัง
จากนั้นเฟ็กซ์ก็ทำสิ่งที่แปลกออกไป เขาใช้เล็บของตัวเองกรีดฝ่ามือและสาดเลือดไปทั่วบริเวณที่เอรินยืนอยู่
“ฉันจับเธอได้แล้ว” เขากล่าว
เลือดได้เผยให้เห็นเส้นด้ายธรรมดาหลายเส้นที่วางอยู่ทั่วตัวเอริน ทุกครั้งที่เฟ็กซ์หลบหลีกการโจมตีอย่างระมัดระวัง เขาจะสร้างจุดโดยก