ดใหญ่
“ยังครับท่าน ฐานไม่ตอบกลับเลย และเราก็ไม่ได้รับข้อมูลอัปเดตใดๆ จากพวกเขาเลยครับ” ทหารรายงาน
ผ่านไปประมาณหนึ่งสัปดาห์นับตั้งแต่พวกเขาค้นพบประตูมิติ และพอลจำเป็นต้องตัดสินใจ เขาไม่รู้ว่าทำไม แต่อุปกรณ์สื่อสารของพวกเขาดูเหมือนจะใช้ไม่ได้ พอลไม่สามารถติดต่อกลับไปยังโลกได้
เขายังเคยส่งคนให้เดินทางกลับไปด้วยตัวเอง แต่เขาก็ไม่เคยกลับมา การทดสอบนี้ทำสองครั้ง และเกิดเหตุการณ์เดียวกัน
หลังจากนั้น ไม่มีใครอยากอาสาที่จะลองกลับไปโลกเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้นอีกเลย พอลจึงรู้สึกว่าเขามีทางเลือกเหลือน้อยมาก เขาอาจจะลองกลับไปโลกด้วยตัวเองเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้นกับคนของเขา
หรือพวกเขาจะเดินหน้าต่อไป ก่อนตัดสินใจอะไร พอลได้เลือกจ่าคนหนึ่งที่เขาพามาจากฐานทัพให้กลับไป พร้อมกับส่งกลุ่มเล็กๆ ไปด้วย เขามีความหวังสูงว่าคนเหล่านี้จะกลับมาพร้อมข่าวดีเช่นกัน แต่พวกเขาก็ไม่เคยกลับมา
เมื่อวันเวลาผ่านไป พวกเขามีทางเลือกเหลือน้อยมาก และในไม่ช้าอาหารเม็ดและเสบียงอื่นๆ ก็เริ่มร่อยหรอ พวกเขาไม่เคยคิดเลยว่าการสำรวจจะยืดเยื้อนานขนาดนี้ และไม่เคยคิดว่าจะต้องติดอยู่ในสภาพที่ไม่แน่นอนบนดาวเคราะห์ที่ไม่รู้จัก
พวกเขาไม่เคยได้ยินเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นมาก่อนเลย
เมื่อเห็นว่าขวัญกำลังใจของทุกคนตกต่ำ พอลก็ตัดสินใจในที่สุด
“เอาล่ะ ทุกคนฟังทางนี้!” พอลตะโกน “เราจะทำภารกิจที่ผู้บัญชาการสูงสุดมอบหมายให้สำเร็จ และทำการสำรวจ ท่านบอกให้
