่างกำแพงกับกลุ่มเด็กหนุ่ม จากฝั่งของพวกเขา คนเดียวที่ก้าวไปข้างหน้าและพุ่งเข้าใส่คือบอร์เดนตัวน้อย
“เดี๋ยวก่อน!” ทิมมี่ตะโกน “เขาจะปลอดภัยไหม?” เขามองไปที่คนอื่นๆ รอให้พวกเขาขยับ และกำลังตัดสินใจว่าจะออกไปพุ่งเข้าใส่พร้อมกับเขาดีไหม
“ถ้าพวกนายเลือกที่จะสู้กับกลุ่มใหญ่แบบนี้ ทางที่ดีที่สุดคืออยู่ด้วยกัน คอยคุ้มกันหลังให้กันและกัน ไม่อย่างนั้นพวกนายจะถูกล้อมในทันที” ลีโอพูด
“เขาคิดว่าเขากำลังสอนบทเรียนอีกครั้งที่โรงเรียนหรือไง!” วอร์เดนบ่น
ระหว่างสองกลุ่ม บอร์เดนก็มาถึงพวกเวนดิโก้ในที่สุด พวกมันดูเหมือนจะเมินเขาเป็นส่วนใหญ่ เพราะตัวแรกก้าวข้ามเขาไปอย่างสมบูรณ์และมีน้ำลายไหลออกมาจากปาก ดวงตาของมันจับจ้องอยู่เพียงสิ่งเดียว กลุ่มที่อยู่ข้างหน้ามัน
“อย่ามาเมินฉันนะ!” บอร์เดนตะโกน เขากระโดดขึ้นไปในอากาศ และชกเวนดิโก้ที่อยู่ใต้เขาตรงๆ ที่บริเวณขาหนีบ สัตว์ประหลาดตัวนั้นลอยขึ้นไปในอากาศเหมือนจรวด ไม่เพียงแต่ชนเพดานโลหะเท่านั้น แต่แรงยังแข็งแกร่งมากจนมันแหลกละเอียดเหมือนแมลง
“บางทีเราอาจจะไม่ต้องห่วงเขาแล้วก็ได้ และเริ่มห่วงตัวเองดีกว่า” วอร์เดนพูด ขณะที่สัตว์ประหลาดที่เหลือยังคงตรงมาทางพวกเขา
โลแกนยืนอยู่ข้างหน้าพวกเขาเล็กน้อย เขารู้ว่าชุดของเขาถูกสร้างขึ้นอย่างประณีต และแม้ว่ามันจะไม่สามารถต้านทานอัศวินแวมไพร์ได้ แต่มันก็ยังควรจะสามารถต้านทานพวกเวนดิโก้ได้ การใช้ดาบพลังงานในมือทั้งสองข้าง
