และเอ็ดเวิร์ด
“หึ เจ้าช่างกล้าหาญนัก” ไบรซ์พูด “เจ้าอาจคิดว่ามันเป็นการกระทำที่ฉลาดที่นั่งบนเก้าอี้ตัวนั้น พยายามโน้มน้าวพวกเราทุกคนว่าเจ้าเป็นผู้นำรุ่นที่สิบจริงๆ แต่ถ้าเจ้าไม่ใช่ และเจ้านั่งในที่นั่งของผู้นำคนอื่น ข้าจะตัดหัวเจ้าด้วยตัวเอง เพชฌฆาตไม่มีสิทธิ์ที่จะปกป้องเจ้าจากการกระทำผิดที่ร้ายแรงเช่นนี้”
ได้ยินดังนั้น ควินน์ก็กลืนน้ำลาย เขารู้สึกไม่เหมือนตอนที่อยู่ในสนามรบ เมื่อเขามีเป้าหมายอยู่ในหัวและพยายามช่วยเฟ็กซ์ เขาลืมทุกสิ่งไปหมด สิ่งที่เขาต้องการทำในตอนนั้นคือการต่อสู้และช่วยชีวิตพวกเขา แต่ตอนนี้เขาไม่มีพลังงานนั้นอยู่ในตัวอีกแล้ว
เขาสัมผัสได้ถึงพลังของทุกคนในห้อง เขาไม่สามารถจินตนาการถึงการพยายามต่อสู้กับพวกเขาทั้งหมดในตอนนี้ได้เลย
“พวกเราจะปลอดภัยจริงๆ เหรอ?” ควินน์ถามระบบในใจ
“ใช่ ไม่ต้องกังวล มีหลายวิธีที่พวกเขาจะรู้ว่าเจ้าเป็นผู้นำปราสาทรุ่นที่สิบจริงหรือไม่ เจ้าจำได้ไหมตอนที่ปราสาทสว่างขึ้นเมื่อเจ้าเข้าไป? นั่นเป็นเพราะผู้นำมีความผูกพันที่พวกเขาสามารถสร้างขึ้นกับสิ่งบางอย่าง ส่งต่อมันไป การที่ปราสาทตอบสนองต่อเจ้าพิสูจน์ว่าเจ้ามีความผูกพันนั้น ควินน์”
แต่สิ่งที่ระบบไม่ได้กล่าวถึงคือ ยังมีโอกาสที่บางอย่างเช่นที่เกิดขึ้นกับปราสาทอาจเกิดขึ้นได้เช่นกัน บางทีอาจมีเพียงปฏิกิริยาเล็กน้อยเพราะควินน์ยังไม่พร้อม แต่ AI ไม่ต้องการทำให้เด็กหนุ่มประหม่าไปมากกว่านี้
เมื่อผู้นำคนอ