ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าไปแล้ว และแทนที่ด้วยท้องฟ้ายามค่ำคืน เมืองที่เคยเต็มไปด้วยผู้คนและชีวิต กลับไร้ซึ่งแสงไฟ ไร้ซึ่งสัญญาณของเทคโนโลยีสมัยใหม่ มีเพียงคบเพลิงและเทียนไขที่ช่วยขับไล่ความมืดมิดออกไป ติดกับตัวเมืองคือหน้าผา และบนยอดหน้าผานั้น มีปราสาทขนาดใหญ่ตั้งตระหง่าน ทำให้เป็นจุดที่สูงที่สุดและสามารถมองเห็นได้จากทุกหนแห่ง
ภายในปราสาทแห่งนี้คือที่ประทับของกษัตริย์ ผู้ซึ่งเป็นที่รู้จักในนาม กษัตริย์อาเธอร์ ไม่มีกษัตริย์องค์ใดที่เป็นที่รักของประชาชนเท่าอาเธอร์อีกแล้ว พระองค์มักจะเสด็จไปเยี่ยมเยียนผู้คนในเมืองเป็นประจำ ตรวจสอบความเป็นอยู่ของพวกเขา ไม่ว่าพวกเขาจะมาจากตระกูลใดก็ตาม ไม่ว่าจะเป็นพื้นเพยากจน ชนชั้นสูง หรือแม้แต่ผู้ที่หลบหนีมาจากประเทศอื่น อาเธอร์ไม่ทรงสนใจเรื่องเหล่านั้น และทรงปฏิบัติต่อทุกคนอย่างเท่าเทียมกันเมื่อได้พบเจอ
พระองค์ทรงห่วงใยประชาชนเหล่านี้อย่างแท้จริง และในทางกลับกัน ประชาชนก็รักพระองค์ นอกจากนี้ พระองค์ยังทรงปกป้องประเทศและเมืองจากการโจมตีที่เข้ามาครั้งแล้วครั้งเล่า และพระองค์ก็ไม่ใช่ผู้ที่หลีกเลี่ยงสนามรบ
พระองค์เองมักจะเข้าร่วมในสนามรบ ต่อสู้เคียงข้างผู้ที่อยู่กับพระองค์ ทรงรู้ว่าพระองค์กำลังปกป้องประชาชนของพระองค์ ทรงเหวี่ยงดาบ แต่ไม่เคยลืมเลือดของผู้คนที่พระองค์ได้สังหารไป
“มีเรืออีกลำถูกพบเห็นบริเวณรอบนอก และดูเหมือนว่าพวกเขาได้เตรียมการเพียงพอแล้วที่จะเร
