้องกังวล ข้ารู้ว่าอาร์เธอร์ไม่ใช่คนแบบนั้น” ราชาตอบ “ไม่ว่าเขาจะทำอะไรในวันนี้ เขาน่าจะรู้สึกว่ามันอยู่ในสิทธิ์ของเขาที่จะทำเช่นนั้น” จากนั้นพระองค์ก็หันไปมองอาร์เธอร์ ด้วยแววตาที่แสดงความเศร้าเล็กน้อย
“ถ้าเป็นข้าในตอนนั้น เราคงไม่ขับไล่ผู้ลงทัณฑ์ออกไปเลย” ราชาตรัส “ข้า…”
อาร์เธอร์ยกมือขึ้น เป็นสัญญาณให้ราชาหยุด
“ไม่ใช่ที่นี่และไม่ใช่ตอนนี้ อีกอย่างท่านไม่ได้ขับไล่เราออกไป เราเลือกที่จะไปเอง” อาร์เธอร์ตอบ
ราชาทรงมองดูเหตุการณ์ตรงหน้าอีกครั้ง และมูก้ากับผู้นำคนอื่นๆ กำลังรอคำตัดสินของพระองค์ ตามที่ไบรซ์บอก พระองค์น่าจะรู้ทุกอย่างที่เกิดขึ้น เว้นแต่ว่าไบรซ์ปฏิเสธที่จะบอก ซึ่งก็เป็นไปได้
ในขณะนั้น ไบรซ์เริ่มรู้สึกตัว ดวงตาของเขาเปิดขึ้นเล็กน้อย และสิ่งแรกที่เขาเห็นคือราชา “ฝ่าบาท…” ไบรซ์กล่าวพลางเอื้อมมือออกไป
เมื่อมองดูไบรซ์ ราชาเพียงแค่ส่ายพระพักตร์ ราวกับว่าทรงผิดหวัง
“มีหลายวิธีมากกว่าหนึ่งวิธีที่จะจัดการเรื่องนี้ ไบรซ์ และตอนนี้เพราะเจ้า ผู้นำคนหนึ่งต้องตาย”
ไบรซ์เงยหน้าขึ้น เขามองเห็นร่างของวาดีนนอนนิ่งอยู่ตรงนั้น ดูเหมือนว่าสิ่งที่เขาพูดจะเป็นความจริง
ราชาทรงใช้เวลาคิดถึงสถานการณ์ พระองค์ทรงรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น และทรงรู้ว่าสภาเป็นอย่างไร มีสองด้านเสมอสำหรับทุกสิ่ง แต่ตอนนี้ พระองค์ต้องตัดสินใจที่ดีที่สุดสำหรับประชาชนและอนาคตของพระองค์ สภาแวมไพร์ไม่สามารถแตกแยกแบบนี้ต่อไปได้
หากเป