างปีกเหล่านั้นมีประมาณสี่เท่าของปริมาณที่ควินน์มักจะใช้ป้องกันตัวเอง
‘เงา… นั่นมันพลังของควินน์ไม่ใช่เหรอ?’ วอร์เดนพูด‘นั่นเป็นเหตุผลที่เขาช่วยงั้นเหรอ?’
“เงานั่น มันมากกว่าที่ควินน์จะใช้ได้เยอะเลย” ปีเตอร์ตอบ“ตอนแรกผมคิดว่ามันโง่เราทุกคนเห็นแล้วว่าผู้นำแวมไพร์แข็งแกร่งแค่ไหนคนเดียวจะสู้สี่คนได้ยังไง?แต่จากสีหน้าของผู้นำทุกคนรวมถึงผู้นำคนที่หนึ่งที่หยิ่งยโสนั่นด้วยดูเหมือนว่าชายคนนี้จะอันตรายกว่าที่ผมคิดไว้มาก”
อาร์เธอร์ยื่นมือออกไปข้างหน้า ชี้ไปที่ผู้นำทั้งสามเขาพูดคำเหล่านี้ท่าทีขี้เล่นบนใบหน้าของเขาจริงจังขึ้นมาทันที
“พวกเจ้าทำร้ายผู้ลงทัณฑ์ ซึ่งเป็นผู้รักษากฎของรหัสแวมไพร์ในฐานะตุลาการสูงสุดแห่งแวมไพร์ข้าจะตัดสินบทลงโทษของพวกเจ้าเดี๋ยวนี้มันคือ….ความตาย”
ฝูงชนไม่รู้ว่าทำไมแต่การปรากฏตัวนี้ คำพูดของเขา ทุกสิ่งที่เขาพูดมันฟังดูเหมือนคำแห่งความจริงและฟังดูราวกับว่าอาร์เธอร์เคยพูดคำเหล่านั้นมาแล้วหลายครั้งในอดีตบางทีอาจเป็นเพราะรูปลักษณ์ที่น่าสะพรึงกลัวของเขาราวกับว่าปีศาจกลับมาเองพร้อมกับปีกสีดำขนาดใหญ่บนหลังของเขา
อาร์เธอร์เหลือบมองไปด้านข้างมองไปยังเด็กชายผู้ลงทัณฑ์เขาให้ความสนใจเด็กคนนี้อย่างมากในตอนนี้และเขาต้องการดูการต่อสู้ของเด็กคนนั้นมากกว่าที่จะจดจ่อกับการต่อสู้ของตัวเอง
ส่วนควินน์ กับสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่ข้างๆ เขาเป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะไม่สังเกตเห็นว่าพลังของชายคนนั้นกับขอ