ขณะที่เอรินรีบวิ่งเข้าไปหาเลย์ลาและเด็กสาวอีกสองคน เธอเห็นว่าเลย์ลากำลังเจ็บปวด ดวงตาปิดสนิท เธอครางเบาๆ แต่ยังหายใจอยู่ ซึ่งทำให้โล่งใจ
“ใครทำกับเธอแบบนี้?” เอรินถาม
เอมี่มองไปยังที่ที่แซนเดอร์ยืนอยู่ พวกเธอเห็นจิลล์อยู่ไม่ไกลจากเขา เธอเอามือกุมไหล่ไว้ ตรงที่กระสุนเลือดพุ่งเข้าใส่ ปกติแล้วบาดแผลแบบนี้ควรจะหายไปแล้ว แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง การโจมตีครั้งนี้กลับใช้เวลานานกว่าปกติในการฟื้นฟู
แค่สายตาที่เอมี่มองมาก็เพียงพอแล้วที่เอรินจะรู้ว่าใครเป็นคนทำ
‘นั่นไม่ใช่กระสุนเลือดธรรมดา ทำไมมันยังไม่หายอีก’
ขณะที่กำลังคิดอยู่ เธอก็เห็นเด็กสาวผมบลอนด์คนหนึ่งเดินเข้ามาหาเธอด้วยสีหน้าสงบนิ่ง ดาบของเธอถูกชักออกมาแล้ว และเธอไม่ละสายตาไปจากจิลล์แม้แต่วินาทีเดียว
“ทำให้แน่ใจว่าเธอจะรอด ไม่งั้นพวกแกตายหมด” เอรินพูดขณะเดินผ่านแซนเดอร์ไป
แซนเดอร์และจิลล์ไม่รู้ว่าเด็กสาวคนนี้เป็นใคร แต่มีสิ่งหนึ่งที่พวกเขามั่นใจ นั่นคือความจริงที่ว่าเธอเป็นมนุษย์ พวกเขาสัมผัสได้ถึงกลิ่น
‘มนุษย์คนหนึ่งจะมั่นใจขนาดนี้ได้อย่างไรเมื่อต้องเผชิญหน้ากับอัศวินแวมไพร์แบบนี้?’ แซนเดอร์คิด ‘มนุษย์พวกนี้มันบ้าอะไรกันวะ เกิดอะไรขึ้น… อืม ฉันว่าฉันเองก็ไม่ได้ปกติสมบูรณ์แบบเหมือนกัน ฉันไปขัดคำสั่งผู้นำคนแรก ฉันคงโชคดีถ้ายังได้อยู่ในตระกูลที่หนึ่งหลังจากนี้’
เมื่ออยู่ใกล้จิลล์พอสมควร เอรินก็เหวี่ยงดาบออกไป มันช้า แต่เธอจงใจทำแบบนั้น ด้
