ช้าเกินกว่าจะทำอะไรได้
“ฉันคิดว่านายจะโจมตีแบบเอาจริงเอาจังคราวนี้ซะอีก!” ราเทนพูด หวังจะทำให้เขาโกรธจนถึงขั้นทำผิดพลาดอย่างประมาท และจนถึงตอนนี้เขาก็ยังไม่ทำ
แต่แล้ว รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของอัศวิน ดึงหอกกลับโดยไม่สัมผัสร่างกายของเขาเลย ก็รู้สึกถึงความเจ็บปวดหลายจุดที่ไหล่และทั่วใบหน้าของราเทน
เลือดหยดจากไหล่ของราเทน รวมถึงรอยขีดข่วนบนใบหน้าของเขา
‘แต่ฉันหลบการโจมตีได้หมดแล้ว ทำได้ยังไง?’ ราเทนคิด
อัศวินไม่หยุด พุ่งเข้าโจมตีอีกครั้งด้วยหอก และคราวนี้ราเทนใช้เทคนิคการวางตำแหน่งของเขาอีกครั้ง ควบคุมการไหลของหอกไปยังจุดที่ถูกต้อง
“ราเทน นั่นไม่ได้ผลเมื่อครั้งที่แล้ว ทำไมนายถึงคิดว่ามันจะใช้ได้อีก!” วอร์เดนตะโกน
อย่างไรก็ตาม คราวนี้ดูเหมือนว่าเขาไม่ได้เล็งไปที่จุดใดจุดหนึ่งบนร่างกายของราเทนเลย และแค่เล็งไปที่ไหนสักแห่งใกล้ๆ การโจมตีด้วยหอกพลาดท้องของเขาไปเพียงไม่กี่เซนติเมตร ราเทนไม่จำเป็นต้องหลบอันนี้ด้วยซ้ำ
ถึงกระนั้น ไม่กี่วินาทีต่อมา รอยบาดที่ลึกกว่าครั้งก่อนๆ ก็ปรากฏขึ้นจากด้านข้างท้องของเขา
“มันต้องเป็นความสามารถบางอย่าง เหมือนกับของผู้นำ” วอร์เดนอธิบาย
แต่ราเทนจะทำอะไรได้อีก? เขากำลังหลบการโจมตีอย่างหวุดหวิดก่อนหน้านี้ และนั่นคือการใช้ทักษะทั้งหมดที่เขามี และแม้แต่นั่นก็ดูเหมือนจะไม่ได้ผล
การต่อสู้ดำเนินต่อไป และราเทนก็ยังคงถูกโจมตีครั้งแล้วครั้งเล่า และการเคลื่อนไหวของเขาก
