ีวิตของเขาเปลี่ยนไปจนถึงจุดที่มาถึงสถานการณ์นี้ได้อย่างไร มีคำถามมากมายที่เขายังไม่ได้รับคำตอบ มันโง่เขลาเพียงใดที่เขาคิดว่าเขาสามารถต่อต้านผู้นำแวมไพร์ได้
‘คุณพูดถูก’ ควินน์กล่าวกับระบบ ‘ฉันไม่ควรมาที่นี่ คุณพยายามเตือนฉันแล้ว แต่ฉันไม่ฟัง’
ระบบไม่รู้จะพูดอะไรตอบกลับ มันก็รู้สึกผิดที่ไม่พยายามอย่างหนักพอที่จะโน้มน้าวให้ควินน์ไม่ทำเช่นนี้ แต่สุดท้ายแล้ว เขาก็เป็นเพียงส่วนหนึ่งของระบบและไม่สามารถก้าวข้ามขีดจำกัดของตัวเองได้
ทันใดนั้น วาดีนก็ถอยหลัง เขากระโดดไปสองสามฟุตและอยู่ในท่าระวังตัว คนอื่นๆ ที่เฝ้าดูอยู่สับสน เนื่องจากควินน์ไม่ได้ขยับแม้แต่นิ้วเดียว แต่ไม่ใช่เขาที่วาดีนกลัว มันคือเงาของเขา เงาของเขาแผ่ขยายออกไปบนพื้นใต้ตัวเขาอย่างกะทันหัน สร้างเป็นวงกลมขนาดใหญ่
วาดีนกลัวว่ามันอาจจะทำอะไรบางอย่าง จึงถอยหลังหลีกเลี่ยงมัน
“นี่คือ…” จินมองไปที่ทักษะ เพราะเขาเคยเห็นมันมาก่อน นี่คือสิ่งที่เขากังวลเมื่อครั้งสุดท้ายที่เขาคิดถึงเด็กชายคนนี้ และดูเหมือนว่าเขามีเหตุผลที่ดีที่จะกังวล
จากเงาขนาดใหญ่ที่ล้อมรอบควินน์บนพื้น มีร่างสามร่างปรากฏขึ้นจากเงา สองคนกำลังประคองชายที่อยู่ตรงกลาง และในที่สุดเงาก็หยุดลง และพวกเขาก็ปรากฏตัวให้เห็น
“เอรินกับ…ลีโอ!” โลแกนตะโกนอย่างตกตะลึงที่พวกเขามาอยู่ที่นี่ได้ ส่วนชายที่อยู่ตรงกลาง โลแกนไม่รู้เลยว่าเขาเป็นใคร
“เอาล่ะๆๆ…ที่นี่ดูเหมือนเดิมจริงๆ” อาเธอร์กล่า
