่จะเป็นการต่อสู้ที่ง่ายดาย” อัศวินพูด
แม้ว่าอัศวินแวมไพร์ทั้งห้าคนจะถูกหยุดไว้ชั่วคราว แต่ก็ยังมีผู้นำอีกสามคนตรงมาที่ควินน์ และข้างๆ เขาก็มีเพียงบอร์เดนคอยช่วยเหลือ
“ควินน์ อยู่ข้างหลังฉัน พวกมันตามหานาย และฉันรับการโจมตีได้หลายครั้ง!” บอร์เดนพูดพร้อมรอยยิ้ม
อัศวินแวมไพร์ที่เร็วที่สุดคือไคล์ ดอว์น ผู้นำคนที่เจ็ด เขาสวมแว่นกันแดดปิดตา ซึ่งดูแปลกเล็กน้อยเมื่อพิจารณาว่าโลกแวมไพร์มืดมิดอยู่เสมอ แต่มันก็เข้ากับชุดหนังสีดำที่เขาสวมอยู่
“แกคิดว่าแค่สองหนามก็พอจะจัดการกับผู้นำได้งั้นเหรอ?” ไคล์พูด “ใช่ เราแปลกใจที่เห็นแกที่นี่ แต่เราไม่เคยกลัวแก สำหรับคนอย่างแกที่เก่งเรื่องพละกำลัง เรามีทางเลือกมากมาย”
ไคล์ปัดมือออกไป เขาเหวี่ยงเลือดออกไป แต่เขาทำด้วยมือทั้งสองข้าง สร้างเป็นรูปกากบาท บอร์เดนไม่รู้ว่าการโจมตีนั้นคืออะไร เขาจึงป้องกันตัวเองโดยยกแขนท่อนล่างขึ้นเป็นรูปกากบาทของตัวเอง เมื่อการโจมตีโดนเขา มันก็ทำให้เขากระเด็นถอยหลังไถลไปตามพื้นแต่ไม่ล้มลง ออร่าสีแดงเริ่มเจาะทะลุผิวหนังและกล้ามเนื้อที่แข็งแกร่งของเขา
การโจมตีเริ่มเจาะลึกเข้าไปในตัวเขา ในขณะที่เขายังคงถูกผลักถอยหลังทีละน้อยจากการโจมตี เลือดก็ไหลออกมามากขึ้น ของเหลวสีเขียวสามารถมองเห็นได้ว่ากำลังหยดลงพื้น ในเวลาเดียวกัน หนามบนหลังของเขาก็เริ่มสั่นตอบสนองต่อสิ่งนี้
พลังงานเดียวกับตอนที่เขาได้รับบาดเจ็บจากควินน์ครั้งที่แล้วเข้าสู่ร่
