หลับตา เพราะสิ่งสุดท้ายที่เธออยากเห็นก่อนตายคือใบหน้าของพี่ชาย
“ซิลเวอร์!!!!” เฟ็กซ์ตะโกนสุดเสียง
ดาบถูกเหวี่ยงลง และเห็นสีแดงปรากฏขึ้นในดวงตาของเธอ
“แดง…เส้นด้ายสีแดง” เธอพูด
มันเป็นเส้นด้ายเหมือนของเธอเอง แต่เป็นเส้นที่สามารถหยุดดาบได้
“ลี ฉันคิดว่านายเป็นคนยึดกฎหมาย ฉันเคารพนายที่รู้จักแยกเรื่องส่วนตัวเพื่อประโยชน์ของส่วนรวม ฉันเห็นว่าฉันคิดผิดเกี่ยวกับนาย” ไบรซ์พูด
“ไป!” ลีตะโกน “ไปช่วยเด็กผู้ลงทัณฑ์! แกจะเกะกะที่นี่เท่านั้น ฉันจะพาเฟ็กซ์กลับมาอย่างปลอดภัย”
ฟังคำพูดของพ่อ เธอรีบลงจากเวที แต่ไม่ลืมหันกลับไปมองพ่อด้วยความภาคภูมิใจ
ควินน์ในพื้นที่เปิดโล่ง มองเห็นแวมไพร์ทั้งหมดอยู่ตรงหน้าเขา แต่เช่นเดียวกับจินก่อนหน้านี้ พวกเขาลังเลเล็กน้อยที่จะพุ่งเข้ามา โดยเฉพาะหลังจากที่พวกเขาเห็นสิ่งที่เขาทำไปแล้ว
แม้แต่ควินน์ก็ยังสับสนกับสิ่งที่เกิดขึ้นบนเวที
“แกฆ่าอัศวินแวมไพร์ของฉัน ฉันจะสาดเลือดแกไปทั่วแท่นนั้นพร้อมกับเพื่อนของแก” วาดีนพูดด้วยความโกรธ
จากนั้น รอยยิ้มเล็กๆ ก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของควินน์ เขาประหลาดใจที่เขาสามารถดึงผู้นำจำนวนมากให้ลงจากเวทีได้เพื่อคนเพียงคนเดียว
เมื่อเลือกใครจะเป็นตัวล่อและใครจะเป็นผู้ช่วย กลุ่มมีทางเลือกจากสองคน เพราะมีอีกคนหนึ่งที่เร็วกว่าควินน์เสียอีกในกลุ่ม
กระโดดจากฝูงชน ขึ้นไปในอากาศ ผู้นำทุกคนเห็นบางสิ่งอยู่เหนือพวกเขา วินาทีต่อมามันก็ร่อนลงมาบนแท่นตรงหน้
