วกเขาจะไม่มา เธอก็ตัดสินใจแล้วว่าจะทำอย่างไร
ในที่สุด มูก้าก็มาถึงจากด้านข้าง และข้างหลังเขาคือยามสองคน แต่ละคนถือโซ่หนักอยู่ในมือ ซึ่งเชื่อมต่อกับนักโทษที่ถูกใส่กุญแจมือ นักโทษคนนั้นคือเฟ็กซ์
ซิลเวอร์เห็นดังนั้นก็รู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย เพราะบาดแผลที่เคยมีบนตัวเขาก่อนหน้านี้ได้หายสนิทแล้ว
‘ขอบคุณนะมูก้า’ เธอพูดกับตัวเอง แต่ถึงกระนั้น ความวิตกกังวลของเธอก็ยังคงเพิ่มขึ้น และฝ่ามือของเธอก็มีเหงื่อออกเมื่อเวลาใกล้เข้ามาเรื่อยๆ
ในที่สุด เฟ็กซ์ก็ถูกนำตัวมาที่กลางเวที ท่ามกลางผู้นำทุกคน และในที่สุดไบรซ์ก็เดินไปข้างหน้าสุดของเวที
ในเวลาเดียวกัน ก็มีเด็กชายคนหนึ่งกำลังเบียดเสียดฝูงชนไปข้างหน้า และในที่สุดก็มาถึงกลุ่มนักเรียนคนอื่นๆ
“อ้าว เฮ้ ทิมมี่ อยู่นี่เอง..” แฟรงค์กล่าว “คนอื่นๆ อยู่ไหน?”
ทิมมี่มองขึ้นไปบนเวทีและกลืนน้ำลายอึกใหญ่