เดินกลับไปที่ปราสาท ทั้งทิมมี่และควินน์ค่อนข้างเงียบตลอดทาง ควินน์ยังคงพยายามคิดว่ามีอะไรที่เขาสามารถใช้คะแนนชื่อเสียงใหม่เหล่านี้ได้บ้าง มันไม่ได้ลงรายละเอียดว่าคะแนนชื่อเสียงที่ดีควรเป็นเท่าไหร่
เขามีอยู่ร้อยคะแนน แต่นั่นหมายความว่าเขาสามารถทำอะไรก็ได้จริงหรือ? ถ้าเขาจะขอความช่วยเหลือจากแวมไพร์คนใดคนหนึ่งที่เขาเคยเจอมาก่อน เขาสงสัยอย่างยิ่งว่าพวกเขาจะช่วยอะไรเขาได้หรือไม่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าเขาเริ่มขอให้พวกเขารวมตัวกันและบุกแท่นประหารพร้อมกับเขา
เมื่อไม่มีข้อมูลอ้างอิง ก็ไม่มีอะไรที่เขาจะทำได้มากนัก ระหว่างทางเดิน พวกเขาไม่พบปัญหาใดๆ เหมือนที่เคยเจอมาก่อน แต่จู่ๆ ทั้งสองคนก็เห็นบางอย่างที่ดูเหมือนกำลังบินอยู่บนท้องฟ้า มุ่งตรงมายังปราสาท
“นั่นอะไรน่ะ มันกำลังโจมตีเหรอ?” ทิมมี่พูดอย่างประหม่า
ไม่ว่ามันจะเป็นอะไร มันเคลื่อนที่ด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อและกำลังมุ่งตรงมายังปราสาท มันเร็วและไกลเกินกว่าที่สายตาของพวกเขาจะจับภาพได้ชัดเจนว่ามันคืออะไร แต่ควินน์กังวลเรื่องคนอื่นๆ
‘พวกเขาเจอที่อยู่ของเราแล้วตัดสินใจโจมตีเราเหรอ?’ ควินน์คิด
ด้วยความกังวลมากมาย ทั้งทิมมี่และควินน์จึงเร่งฝีเท้ากลับไปที่ปราสาท ไม่อยากทิ้งลังไว้ข้างหลัง ควินน์ยกมันขึ้นเหนือศีรษะด้วยแขนทั้งสองข้างและเริ่มวิ่งหนีไป
ที่สวนของปราสาท คนอื่นๆ ไม่สนใจว่ามันมีลักษณะอย่างไร แต่หนามแหลมเดี่ยวที่อยู่บนหลังของมันเป็นหลัก
