มไปดูว่าความรู้สึกนี้คืออะไรไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม
นั่นในที่สุดก็นำดัลกิมาถึงจุดที่มันยืนอยู่ตรงหน้าวอร์เดน
ยาเม็ดสีแดงทั้งหมดที่หล่นลงตรงหน้าวอร์เดน คือยาเม็ดจากห้องทดสอบแต่ละห้อง และวอร์เดนก็ยืนตะลึงอยู่ที่นั่น
“ขอบคุณ” วอร์เดนพูด และดัลกิก็ยิ้มตอบกลับมา
‘มีดัลกิที่เป็นมิตรแบบนี้อยู่จริงเหรอ?’ เลย์ล่าถามขณะที่ขยี้ตา สงสัยว่าเธอกำลังฝันอยู่หรือเปล่า “ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย”
โลแกนรู้สึกเช่นเดียวกัน แต่กลับมีความรู้สึกหวาดหวั่นอยู่ในท้องแทน เมื่อเห็นว่ามันดูเหมือนวอร์เดน ความคิดนับพันแล่นอยู่ในหัวของเขา และเขาไม่สามารถยึดติดกับทฤษฎีใดทฤษฎีหนึ่งได้ในตอนนี้
แต่มันก็ใช้เวลาไม่นานก่อนที่สิ่งอื่นจะดึงความสนใจของเขาไป เมื่อวัตถุสี่เหลี่ยมสีขาวขนาดใหญ่พุ่งออกมาจากด้านข้างของโลแกน และถูกส่งพุ่งเข้าใส่ดัลกิ
มันเร็วและหนัก และตกลงมาอย่างสมบูรณ์แบบ โดนดัลกิ และเหวี่ยงมันกับวัตถุไปทั่วสนาม
“ทุกคนโอเคไหม?” ควินน์ถาม ลังที่เขาถืออยู่ไม่ได้อยู่ในมือเขาอีกต่อไปแล้ว
