้นอยู่นะ เลย์ลา” เซียตอบ ทำให้หน้าของเธอแดงขึ้น
โลแกนก็ส่งเข็มฉีดยาให้วอร์เดนด้วย ก่อนที่จะเดินจากไป เมื่อเห็นทุกคนอยู่ห่างจากเขาและมองมาที่เขาแบบนั้น ทำให้เขายิ่งประหม่ามากขึ้นไปอีก
“เฮ้ แน่ใจนะว่ามันจะไม่ทำอะไรแปลกๆ กับฉัน?” วอร์เดนถาม
“อย่างที่ผมบอกไปในห้องทดลอง ผมแน่ใจ 99 เปอร์เซ็นต์ว่าคุณจะไม่ตาย” โลแกนตอบ
“เดี๋ยวนะ เขาหลีกเลี่ยงคำถามเหรอ?” วอร์เดนกล่าว “ผมถามว่ามันจะทำอะไรแปลกๆ กับผมไหม ไม่ใช่ฆ่าผม”
ถึงกระนั้น วอร์เดนก็ไว้ใจโลแกน เขาช่วยเหลืองานนี้มามากแล้ว และนอกจากนั้น ยาสีแดงที่มาจากห้องทดลองเดียวกันก็ไม่มีผลข้างเคียง ดังนั้นเขาจึงสงสัยว่าของเหลวสีเขียวนี้ก็เช่นกัน
“เริ่มกันเลย” วอร์เดนกล่าวขณะที่เขาแทงเข็มฉีดยาสีเขียวเข้าไปที่ไหล่ขวาของเขาและเริ่มกดลง ฉีดของเหลวเข้าไปในร่างกายของเขา ของเหลวสีเขียวทั้งหมดถูกฉีดเข้าไปแล้ว และวอร์เดนก็โยนเข็มฉีดยาเปล่าลงบนพื้น
สองสามนาทีผ่านไป และพวกเขาทั้งหมดก็รออย่างใจจดใจจ่อขณะที่วอร์เดนยังคงยืนอยู่ที่นั่น
“ว่าไง มีอะไรไหม?” โลแกนถาม
“ผมกำลังรอให้มันเริ่มทำงานอยู่ เหมือนกับพลังที่พลุ่งพล่านหรืออะไรทำนองนั้น คล้ายกับสิ่งที่ผมรู้สึกตอนกินยา”
ของเหลวสีเขียวไม่น่าจะใช้เวลานานขนาดนี้ถึงจะมีผล ดูเหมือนว่าโลแกนจะผิดเป็นครั้งแรก และของเหลวนั้นซับซ้อนกว่าที่เขาคิดไว้แต่แรก มันไม่ง่ายหรือสะดวกที่จะสร้างสิ่งที่สามารถเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับมนุษย์ได้
