ควินน์เต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจขณะมองไปยังเหล่าแวมไพร์รอบตัว อาจเป็นเพราะเขาสัมผัสได้ว่าพวกเขาทั้งหมดเป็นเพียงแวมไพร์ธรรมดา ไม่ใช่ชนชั้นสูง สัญชาตญาณที่ปกติจะบอกให้เขาวิ่งหนี ไม่ได้เกิดขึ้นที่นี่
เขาเคยรู้สึกกลัวเมื่อต้องเผชิญหน้ากับแวมไพร์บางคน เช่น จิน คลาร์ก และเอ็ดเวิร์ด แต่ความรู้สึกนั้นไม่ได้เกิดขึ้นที่นี่เลย แม้ว่าเขาจะเสียเปรียบด้านจำนวนก็ตาม ส่วนทิมมี่ที่ยืนอยู่ข้างๆ เขา ไม่ได้มั่นใจขนาดนั้น
เขาเคยเห็นควินน์ฝึกกับเอ็ดเวิร์ดและสามารถทำให้เอ็ดเวิร์ดบาดเจ็บได้ แต่ตอนที่ทำได้นั้น เป็นเพราะควินน์ใช้ท่าแปลกๆ ที่ต้องอาศัยพลังเงา ปัญหาคือ การต่อสู้กลางแจ้งแบบนี้ ควินน์คงไม่ใช้พลังเงาในการต่อสู้ เว้นแต่เขาอยากจะประกาศให้แวมไพร์ทุกคนรู้ว่าผู้ลงทัณฑ์กำลังอยู่นอกปราสาทตระกูลที่สิบอย่างโจ่งแจ้ง
พวกเขาไม่รู้เลยว่าผู้นำแวมไพร์ทุกคนรู้เรื่องนี้อยู่แล้ว แต่ทำอะไรไม่ได้
การเห็นใบหน้าโอหังของแวมไพร์ที่ไม่รู้จัก แถมยังเป็นแวมไพร์หนุ่ม ทำให้ผู้ใหญ่คนอื่นๆ รู้สึกไม่พอใจ
“อย่าฆ่ามัน” แวมไพร์หัวหน้าแก๊งค์พูด หัวหน้าคือคนที่ยืนอยู่ข้างหน้าและมีผมทรงโมฮอว์ค “เราไม่อยากมีปัญหาเรื่องการฆ่าคนในตระกูลเดียวกัน เดี๋ยวเอ็ดเวิร์ดจะตามมาเล่นงานเรา แต่ทำให้แน่ใจว่ามันจะจำไว้ว่าอย่ามาข้ามหน้าข้ามตาเราอีก”
เหล่าแวมไพร์เริ่มพุ่งเข้ามา ทั้งทิมมี่และควินน์เตรียมพร้อม ทิมมี่พูดถูก ในการต่อสู้นี้ ควินน์จะไม่ใช้พลั
