วมไพร์จะลบความทรงจำของแวมไพร์คนอื่นได้ แต่คนหนึ่งจะต้องแข็งแกร่งกว่าอีกคนมาก
“ได้โปรด เซีย” ควินน์กล่าว “ผมคิดว่ามันจะดีที่สุดถ้าคุณได้รู้สถานการณ์ทั้งหมดจากเลย์ลา พวกคุณสองคนมีความเชื่อมโยงกันมากกว่าที่คุณคิด” ควินน์พยายามอย่างเต็มที่ที่จะปลอบเธอด้วยน้ำเสียงที่สงบ เธอคุกเข่าลงกับพื้น เอามือปิดหน้า และน้ำตาไหลซึมออกมาตามร่องนิ้ว
เธอรู้สึกหลงทาง ตลอดเวลาที่ผ่านมา เธอสงสัยว่าเธอเป็นใคร เกิดอะไรขึ้นกับเธอ และทำไม และคนเดียวที่ดูเหมือนจะห่วงใยหรือดูแลเธอ กลับมีส่วนเกี่ยวข้องกับการลบความทรงจำของเธอ
“ไม่!!!!” เธอเริ่มกรีดร้อง “ไม่! ไม่! ไม่!”
เสียงกรีดร้องและสะอื้นเริ่มควบคุมไม่ได้
“ใครก็ได้ช่วยทำให้เธอเงียบที!” ปีเตอร์พูดขณะเอามือปิดหูทั้งสองข้าง “ถ้าเธอยังเป็นแบบนี้ต่อไป บางทีผมอาจจะต้องทำอะไรบางอย่าง”
เมื่อเห็นสถานการณ์เริ่มควบคุมไม่ได้ เป็นที่ชัดเจนว่าคำพูดใดๆ ก็ไม่สามารถเข้าถึงเธอได้ในตอนนี้ เลย์ลาซึ่งยังคงอยู่ใกล้ๆ เธอ พยายามกอดเธอ แต่เซียกลับผลักเธอออกไป
“ปล่อยฉันนะ ฉันจะเชื่อคำพูดของคุณได้ยังไงตอนนี้!” เซียตะโกน
เมื่อเห็นเช่นนี้ เลย์ลารู้สึกว่ามีเพียงสิ่งเดียวที่เธอทำได้ หมอกสีดำที่ล้อมรอบเซียนั้นหนักและหนาแน่นกว่าที่เธอเคยเห็นมาก่อน เธอเลือกที่จะทำสิ่งนี้น้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้นับจากนี้ไป แต่นี่เป็นสถานการณ์ฉุกเฉิน
ใช้มือของเธอและขยับเป็นวงกลม เธอสามารถควบคุมควันสีดำ และปล่อยให
