ขณะที่จินยังคงวิ่งไปตามอุโมงค์ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้สิ่งสุดท้ายที่เขาเห็นคือแผ่นหลังของเด็กหนุ่มทั้งสองคนและอีกไม่กี่วินาทีต่อมา อุโมงค์ก็ปิดผนึกอีกครั้ง
“ให้ตายสิ!” จินตะโกนด้วยความหงุดหงิดขณะที่เขาพยายามมองไปรอบๆและหาว่าเขาอยู่ในส่วนไหนของอุโมงค์ก่อนอื่น เขาได้ลองใช้รหัสที่อุโมงค์ใต้ปราสาทของเขาใช้มันเป็นการลองเสี่ยงดู แต่เขาก็จะลองอยู่ดีตามที่คาดไว้ มันไร้ประโยชน์ และประตูก็ยังคงปิดอยู่
“รหัสนี้เป็นของตระกูลไหนกันแน่แล้วพวกเขารู้ได้อย่างไรตั้งแต่แรกมีใครบางคนทำงานร่วมกับผู้ลงทัณฑ์อีกแล้วจริงๆ เหรอเป็นตระกูลที่สิบสามหรือเปล่าแต่ถ้าเป็นอย่างนั้น ทำไมพวกเขาถึงให้เราเข้าถึงได้”
จินยืนรออยู่ที่ประตูจนกระทั่งมีคนมาถึงมากขึ้นและคนแรกที่มาถึงคือซันนี่ หัวหน้าตระกูลที่ห้าเพียงแค่เห็นสีหน้าของจินและประตูที่ปิดผนึกซึ่งเขายืนอยู่ตรงหน้าเธอก็รู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ
“แล้วพวกเขาก็หนีไปได้เหรอ” เธอถาม
“ใช่ และพวกเขาเข้าไปทางนั้น” จินตอบ “คุณพอจะรู้ไหมว่าที่นี่นำไปสู่ที่ไหนผมไม่รู้รหัสเลย และการล็อกทั้งหมดในพื้นที่ที่สิบสามควรจะให้สิทธิ์เข้าถึงโดยอัตโนมัติแล้วตอนนี้”
“ฉันขอโทษ แต่ฉันคิดว่าคุณควรจะถามมูก้าดีที่สุด” เธอตอบ
ตอนนี้เด็กหนุ่มทั้งสองคนคงไปไกลแล้วและดูเหมือนว่าจะต้องใช้เวลาสักพักกว่าคนอื่นๆ จะมาถึง
“แล้วทางคุณล่ะ” จินถาม
“เฟ็กซ์ถูกส่งไปยังปราสาทหลักอย่างปลอดภัยแล้ว” ซันนี่กล่าว“ไม่
