้านล่างขึ้นไปด้านบน มุ่งตรงไปที่ศีรษะของค้างคาวให้เร็วและแรงที่สุดเท่าที่จะทำได้ เส้นเลือดแนวนอนเส้นเดียวก็พุ่งออกมา มันใหญ่กว่าโลหิตฟาดฟันใดๆ ที่โรคีนเคยเห็นมาก่อน ในขณะเดียวกัน มันก็ดูแตกต่างออกไปเล็กน้อย และแทนที่จะเป็นการโจมตีที่มาจากมือเหมือนปกติ มันกลับมาจากขาแทน
การโจมตีขนาดใหญ่ที่ค้างคาวสะสมไว้ มันรีบยกหัวขึ้นและพ่นการโจมตีออกไปด้านข้าง มันเป็นการโจมตีที่ทรงพลังมากจนแรงปะทะทำให้ร่างของค้างคาวถอยหลังไปเล็กน้อย การเตะจันทร์เสี้ยวโดนเข้าที่ปีก แทนที่จะผ่าสัตว์อสูรออกเป็นสองท่อน มันโดนที่ปีกและพุ่งผ่านไปจนกระทั่งหายไปในที่สุด
ไม่กี่วินาทีต่อมา ปีกก็ร่วงลงสู่พื้น ตามมาด้วยร่างของค้างคาวในเวลาไม่นาน
‘นั่นเป็นการโจมตีรูปแบบใหม่ที่เขาสร้างขึ้นเองงั้นเหรอ’ โรคีนคิด
โลหิตฟาดฟันของเขาเองทำให้เกิดรอยขีดข่วนจางๆ บนผิวหนังของสัตว์อสูรเท่านั้น แต่ของบูอินน์กลับสามารถตัดปีกของสัตว์อสูรออกได้อย่างสมบูรณ์ โชคร้ายที่ดูเหมือนว่าสัตว์อสูรตัวนี้มีความฉลาดบางอย่าง หรืออย่างน้อยก็สัญชาตญาณการต่อสู้ เพราะมันสามารถหลบเลี่ยงความตายได้อย่างหวุดหวิดถึงสองครั้งแล้ว
ทันทีที่เท้าของควินน์แตะพื้นและเขายกศีรษะขึ้น เขาก็พร้อมที่จะจัดการสัตว์อสูรให้เสร็จสิ้นและรับค่าประสบการณ์ แต่แล้วการโจมตีสีแดงอีกครั้งก็พุ่งออกมาจากด้านข้าง ครั้งนี้ไม่ใช่ของควินน์หรือโรคีน
มันก็เป็นโลหิตฟาดฟันเส้นเดียวเช่นกัน แต่ใหญ่กว่าที
