คนอื่นๆ ต้องมองซ้ำอีกครั้งในสิ่งที่เห็นตรงหน้า บางคนถึงกับขยี้ตา แต่ภาพที่เห็นก็ยังคงเหมือนเดิม ในแง่หนึ่ง คนอื่นๆ มองว่าไซรัสเป็นที่น่าหวาดกลัว ไม่เชิงว่าเป็นอันธพาล แต่ด้วยสถานะของเขา ทำให้เขาสามารถใช้อำนาจได้โดยไม่เดือดร้อน เขาได้รับสิทธิพิเศษที่คนอื่นไม่ได้รับ แม้ว่าพวกเขาจะเป็นทายาทสายตรงเหมือนกันก็ตาม
และตอนนี้ แวมไพร์ที่พวกเขาไม่เคยเห็นหรือได้ยินชื่อมาก่อน ทำให้เขาต้องเชื่อฟังด้วยคำพูดเพียงคำเดียว ไม่ใช่ว่าสิ่งนี้เป็นไปไม่ได้ แต่เป็นเพราะแวมไพร์ธรรมดาอีกคนเป็นคนทำ ในความคิดของพวกเขา แวมไพร์ทุกคนที่นี่อยู่ในระดับสูงสุด เป็นที่สุดของที่สุด และใกล้จะก้าวข้ามและวิวัฒนาการไปสู่ขั้นต่อไปแล้ว ส่วนไซรัส เขายิ่งใกล้กว่าใครๆ ในตอนนี้
ในแง่หนึ่ง ฉากที่พวกเขากำลังดูอยู่ตรงหน้าไม่ควรเกิดขึ้นภายใต้สถานการณ์ปกติใดๆ
ไซรัสนั่งคุกเข่า ใบหน้าของเขาแสดงความขัดแย้งอย่างต่อเนื่อง ราวกับกำลังต่อสู้กับบางสิ่งบางอย่างภายในตัวเขา
‘นี่มันอะไร ทำไมฉันขยับไม่ได้?’ ไซรัสคิดในใจขณะที่พยายามยกขาขึ้นจากพื้น จากนั้นเมื่อมองขึ้นไป สิ่งที่เขาเห็นคือวงแหวนสีแดงรอบดวงตาของควินน์
‘เป็นเพราะไอ้โนเนมคนนี้หรือเปล่า เขากำลังใช้ทักษะอิทธิพลของเขาอยู่ใช่ไหม?’
นักเรียนที่ยืนดูอยู่ข้างสนามเริ่มคิดถึงสิ่งหนึ่ง แวมไพร์ปริศนาคนนี้คือใคร? ใช่ พวกเขาไม่ได้คลุกคลีหรือพูดคุยกันเนื่องจากมาจากตระกูลที่แยกจากกัน แต่ถ้ามีใครที่แข็ง
