แม้ว่าที่นี่กลางวันกับกลางคืนจะไม่ได้แตกต่างกันมากนัก แต่นักเรียนก็ยังคงพักผ่อนอยู่ แวมไพร์ผู้ใหญ่ที่ควบคุมตัวเองได้ดีกว่าไม่จำเป็นต้องพักผ่อนหรือนอนหลับมากนัก แต่พวกเด็กๆ รวมถึงควินน์ก็ยังคงนอนหลับทุกวันเหมือนคนทั่วไป
ขณะที่กำลังพักผ่อน ควินน์ก็สะดุ้งตื่นขึ้นมาทันทีเพราะเสียงต้นไม้สองสามต้นสั่น ตอนแรกเขาก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมาก คิดว่าจะนอนหลับต่อไปได้ แต่แล้วเขาก็ได้ยินเสียงซิปเต็นท์ถูกรูดเปิดจากทางซ้ายมือ เมื่อรู้ว่าใครพักอยู่ข้างๆ เขาจึงตัดสินใจออกไปดูและรูดซิปเต็นท์ของตัวเอง
เขาประหลาดใจที่เห็นกระต่ายดำตัวที่เขาพยายามจะฆ่าก่อนหน้านี้กำลังออกจากเต็นท์ของโรเคนและมุ่งหน้ากลับเข้าไปในป่า ทันทีที่มันเข้าไปในป่า โรเคนกำลังจะกลับเข้าไปในเต็นท์ของตัวเอง แต่ก็ไม่ทันก่อนที่เขาจะเห็นควินน์จับได้คาหนังคาเขาในพฤติกรรมแปลกๆ
ไม่อยากมีปัญหา เขาคิดว่าบางทีเขาอาจจะอธิบายให้ควินน์ฟังได้ว่าเขากำลังทำอะไรอยู่ โรเคนกวักมือเรียกเขาให้เข้าไปในเต็นท์เดียวกัน
เมื่อก้าวเข้าไปข้างใน มีเตียงเดี่ยวอยู่บนพื้นและมีผลึกสองสามก้อนวางอยู่ข้างหมอน เขานั่งลงบนพื้นและเริ่มอธิบายเรื่องของตัวเอง
“นายกำลังทำอะไรอยู่กันแน่?” ควินน์ถาม
“ฟังนะ ฉันไม่ได้ทำอะไรไม่ดี ฉันแค่ใช้เวลาว่างเก็บผลึก และสัตว์อสูรคู่ใจของฉันก็ช่วยฉัน มันไม่มีอะไรผิดใช่ไหม แค่ถ้าอาจารย์คลาร์กจับได้ เขาอาจจะสั่งให้ฉันหยุด เพราะตามหลักแล้วเราไม่ควรทำเรื่อง
