ในอ้อมแขนของคนตรงหน้า กระต่ายดำถูกอุ้มไว้ราวกับทารกแรกเกิด มันไม่ได้แค่อยู่นิ่งๆ อย่างสงบ แต่ดูเหมือนจะสั่นเทาไปทั้งตัว ไม่ใช่แค่ตกใจ แต่หวาดกลัวอย่างยิ่ง
“เฮ้ ดูสิว่านายทำอะไรกับแฟมิเลียร์ของฉัน!” คนนั้นตะโกน “นายทำให้เธอตกใจกลัวจนตัวสั่นไปหมดแล้ว เธอจะไม่หยุดสั่นเลย”
กระต่ายดำหันหัวมาทางควินน์ และเขาไม่แน่ใจว่าตัวเองคิดไปเองหรือเปล่า แต่เขารู้สึกเหมือนเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของมัน
มองดูเด็กชายตรงหน้า และใช่ ควินน์คิดว่าคำว่า “เด็กชาย” เป็นคำที่ถูกต้องในการอธิบายเขา เขาสามารถคิดได้เพียงว่าแวมไพร์คนนี้ยังเด็กมากเมื่อดูจากรูปลักษณ์ภายนอก เขาสูงพอๆ กับโลแกน ในขณะที่ควินน์สูงประมาณ 178 เซนติเมตร ซึ่งไม่ถือว่าเตี้ยนักและก็ไม่สูงมากนัก ทั้งคนตรงหน้าและโลแกนต่างก็สูงแค่ประมาณใต้หน้าอกของเขาเท่านั้น
เขามีผมสีเทาหม่นที่ดูเหมือนจะถูกเสยไปด้านหลัง ซึ่งทำให้เขานึกถึงเฟ็กซ์เล็กน้อย แต่แล้วผมด้านหลังของเขาก็ตั้งชี้ขึ้น ราวกับว่าเด็กชายคนนี้วิ่งฝ่าลมมาตลอดและผมก็ติดอยู่ในสภาพนั้น ส่วนเสื้อผ้า ดูเหมือนว่าเขาจะแต่งตัวเหมือนเด็กคนอื่นๆ ในวัยเดียวกัน เพียงแค่เสื้อเชิ้ตและกางเกงสีเข้ม
“เฮ้! เฮ้! นายกำลังเมินฉันอยู่เหรอ? นายจะทำยังไงกับเรื่องนี้!” เด็กชายพูด “นายจะชดเชยเรื่องบ้าๆ นี่ให้ฉันไหม?” แม้ว่าเด็กชายจะไม่ได้พูดด้วยน้ำเสียงที่แสดงออก แต่จริงๆ แล้วเขากำลังระมัดระวังชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าอย่างมาก เขาไม
