ดังนั้นมันจึงไม่ใช่เรื่องใหม่ และพวกเขาเลือกที่จะปล่อยไป
‘เลย์ลา’ เธอคิด ‘ฉันต้องคุยกับเลย์ลา ฉันแน่ใจว่าเธอจะบอกความจริงกับฉันถ้าฉันถาม ใช่ไหม? แต่ถ้าเธอมีส่วนร่วมในเรื่องนี้ด้วยล่ะ ทำไมเธอถึงไม่บอกอะไรฉันเลยตลอดเวลานี้ บางทีฉันอาจจะคิดมากไปเอง’
คนแรกที่อาสาออกมาลองคือเฟร็ด เขาอาสาตัวเองด้วยซ้ำ เพราะรู้ว่าคนอื่นๆ อาจจะทำได้ไม่ดีที่สุด “ผมเคยทำแบบนี้มาสองสามครั้งแล้วครับ เพราะพ่อแม่เคยสอน พวกท่านรู้ว่าเราจะต้องได้เรียนเรื่องนี้ในสักวัน” เฟร็ดกล่าวขณะที่ทำให้เล็บมือของเขาแข็งขึ้น แล้วกรีดแผลเล็กๆ ตามแขนท่อนล่าง มันสมบูรณ์แบบมาก
“อย่างแรก นายควรเน้นที่การทำให้เล็บแข็ง ถ้าทำส่วนนั้นได้ถูกต้อง มันก็จะคล้ายกับการหั่นเนื้อด้วยมีดคมๆ” เฟร็ดอธิบายขณะที่เขากลับไปและให้ทิมมี่ลองเป็นคนถัดไป
เล็บมือของเขายาวขึ้นเล็กน้อย และเขาก็รีบไปลองกรีดบนหุ่นจำลองทันที แต่มือของเขาสั่น และเฟร็ดเห็นว่าเขาทำอย่างเร่งรีบ โดยไม่ได้ทำให้เล็บมือแข็งพอ ไม่มีอะไรเกิดขึ้นนอกจากเส้นหยิกๆ เล็กๆ ที่ดูเหมือนงูอยู่บนหุ่นจำลอง
“ฮ่าๆๆ” นักเรียนคนหนึ่งจากกลุ่มอื่นหัวเราะ “ก็นะ จะไปคาดหวังอะไรมากจากพวกตระกูลที่สิบ”
“มันไม่ใช่ความผิดของเรา!” ทิมมี่ตอกกลับด้วยความโกรธ
เมื่อได้ยินดังนั้น ซิลเวอร์จึงตัดสินใจเข้ามาแทรกแซงและกระซิบที่หูของเด็กชายคนนั้น ซึ่งเขาก็กลับไปทำงานของตัวเองทันทีและไม่พูดอะไรอีก
“ไม่ต้องกังวลนะ ทิมมี่” เฟ
