้เลย” เธอกล่าว ขณะที่เด็กผู้ชายเดินขึ้นมาใกล้ๆ ใบหน้าของเขาก็เริ่มแดงขึ้น เห็นได้ชัดว่าเขากำลังเล่นอะไรบางอย่างอยู่ข้างหลัง และนั่นคือตอนที่เขาดึงสิ่งที่ดูเหมือนจะเป็นคริสตัลสีแดงเล็กๆ ออกมา
“คุณครู! ผมรู้ว่าคุณครูไม่รู้จักผม แต่ผมนำสิ่งนี้มาให้เป็นของขวัญ หวังว่าเราจะเริ่มต้นความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันได้ครับ” เด็กผู้ชายกล่าวพร้อมยื่นมือออกไป
“ขอบคุณ” ซิลเวอร์กล่าวขณะวางของขวัญไว้บนโต๊ะข้างๆ เธอ ซิลเวอร์ไม่ได้คิดอะไรมากกับเรื่องนี้ มันเป็นเรื่องปกติเมื่อไปเยี่ยมตระกูลอื่น และบ้านของแวมไพร์ชั้นรองที่พวกเขาจะนำของขวัญมาให้แบบนี้ แม้ว่าเธอจะไม่แน่ใจนักว่ามันเป็นเรื่องปกติสำหรับนักเรียนที่จะทำเช่นนั้นหรือไม่
เมื่อเห็นเช่นนี้ โลแกนก็เข้าใจในที่สุดว่าทำไมเด็กผู้ชายทุกคนถึงทำตัวแบบนั้น เมื่อมองดูซิลเวอร์ก็เห็นได้ชัดว่า เป็นเพราะเธอสวย เด็กผู้ชายต้องการสร้างความประทับใจให้เธอในวันแรก แม้ว่าโลแกนจะไม่ค่อยสนใจเรื่องความสัมพันธ์และเรื่องแบบนั้น แต่เขาก็สามารถบอกได้ว่าใครสวยหรือไม่สวย และเขาปฏิเสธความงามของซิลเวอร์ที่มีใบหน้าสมมาตรอย่างสมบูรณ์แบบไม่ได้
‘พวกเขาบอกว่ายิ่งใบหน้าสมมาตรมากเท่าไหร่ คนๆ นั้นก็ยิ่งสวยเท่านั้น’ โลแกนคิด ‘ดูเหมือนว่าความงามของเธอจะมีผลอย่างมากต่อคนเหล่านี้ บางทีอาจมีโอกาสที่ผมจะสร้างหุ่นยนต์ที่สมมาตรยิ่งกว่านี้ได้ ตัวที่มีหัวสี่เหลี่ยมจัตุรัสที่สมบูรณ์แบบ จมูกแบน และดวงตาอ
