ึ้นที่ห้องปฏิบัติการวิทยาศาสตร์ ‘พวกเขาคงไม่เหมือนกันทั้งหมดหรอกใช่ไหม ถ้าผมทำไม่ได้ เราก็ต้องเปลี่ยนแผนทั้งหมด’
เขาวางมือลงบนเครื่องจักร รออยู่ครู่หนึ่ง หัวใจเต้นแรงและฝ่ามือมีเหงื่อออกเล็กน้อย แต่หลังจากผ่านไปไม่กี่วินาที รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา เครื่องจักรกำลังรับฟังเขา
หลังจากรวบรวมข้อมูลจากเครื่องจักร โลแกนพบว่ามีนักเรียนในโรงเรียนไม่มากนักเลย รวมทั้งหมดมีนักเรียนประมาณห้าร้อยคน ซึ่งรวมถึงอาคารอื่นๆ ด้วย อีกสิ่งหนึ่งที่เขาพบว่าแปลกคือดูเหมือนจะมีเพียงชั้นปีเดียวเท่านั้น
มันแปลกจริงๆ แต่คอมพิวเตอร์มีข้อมูลเฉพาะเกี่ยวกับโรงเรียนเท่านั้น และไม่มีเหตุผลว่าทำไมถึงเป็นแบบนั้น หวังว่าในไม่ช้าพวกเขาจะหาคำตอบได้ ในตอนแรก โลแกนตั้งใจจะเพิ่มพวกเขาเข้าไปในชั้นเรียนที่มีนักเรียนน้อยที่สุด แต่ปรากฏว่าเกือบทุกชั้นเรียนมีนักเรียนจำนวนน้อยที่สุด ไม่เกินยี่สิบคน
ระบบคอมพิวเตอร์ยังเชื่อมโยงกับระบบอื่นๆ ทั่วทั้งวิทยาเขต ดังนั้นโลแกนจึงแก้ไขข้อมูลในคอมพิวเตอร์เครื่องอื่นเพื่อเลย์ลาด้วย
ออกจากห้อง ก็ถึงเวลาที่พวกเขาจะต้องหาห้องเรียนของตัวเอง ซึ่งก็คือห้องเรียน D โถงทางเดินถูกแบ่งออกเป็นตัวอักษรต่างๆ ขึ้นอยู่กับว่าอยู่ด้านไหน และในที่สุดพวกเขาก็พบมันจนได้ ทั้งสามคนไม่สามารถพูดคุยเรื่องบางอย่างได้อีกต่อไป และพวกเขาจะต้องหาข้อมูลให้ได้มากที่สุดด้วยตัวเองไปก่อน
แต่ก่อนที่พวกเขาจะก้าวเข้าไปในห้
