ากากให้พร้อม” โลแกนกล่าว นอกจากเลย์ลาแล้ว คนอื่นๆ ก็หยิบขวดสเปรย์ที่มีของเหลวสีแดงอยู่ข้างในออกมา โลแกนสาธิตการฉีดสเปรย์ใส่ตัวเองสองครั้ง และคนอื่นๆ ก็ทำตาม สำหรับพวกเขาแล้ว พวกเขาไม่ได้กลิ่นที่แตกต่างออกไปเลย
เลย์ลาก็แยกความแตกต่างไม่ได้เช่นกัน ซึ่งหมายความว่ามันน่าจะเป็นความสามารถที่แวมไพร์เท่านั้นที่มี และไม่ใช่ส่วนหนึ่งของความสามารถของเผ่าย่อย
“ส่วนหน้ากาก ให้เก็บไว้กับตัวก่อนก็ได้ ไม่เป็นไรถ้าพวกเขาเห็นหน้าเรา เราไม่ได้มาที่นี่เพื่อสร้างปัญหาอยู่แล้ว แต่ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น เราพลัดหลงกัน หรืออะไรทำนองนั้น เราก็จะสามารถสื่อสารกันได้โดยใช้พวกนี้” โลแกนอธิบาย
“ต้องพูดแบบนั้นด้วยเหรอ?” เลย์ลาพูด “นายรู้ใช่ไหมว่านายเพิ่งพูดจาอัปมงคลใส่พวกเรา?”
เมื่อเก็บของและเตรียมทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย กลุ่มก็มองย้อนกลับไปที่ทางเข้าถ้ำที่พวกเขาออกมาเป็นครั้งสุดท้าย หวังว่าควินน์จะอยู่ที่นั่น แต่ก็ยังไม่มีวี่แววของเขา เลย์ลาหลับตาลง เธอยังคงสัมผัสถึงเขาได้อย่างแผ่วเบา ดังนั้นเธอจึงตัดสินใจเดินหน้าต่อไป โดยรู้ว่าเขาปลอดภัยดี
ขณะที่พวกเขาเข้าไปในป่า เช่นเดียวกับตอนที่อยู่ในถ้ำ พวกเขาอยู่ในภาวะตื่นตัวสูง ซึ่งสิ่งนี้เองก็ทำให้เหนื่อยล้าทางจิตใจ บางทีอาจจะมีงูตัวใหญ่ หรืออาจจะแย่กว่าเวนดิโก้อยู่ที่นี่ แต่พวกเขารู้ว่าต้องทำ ดังนั้นพวกเขาจึงเดินหน้าต่อไปด้วยความระมัดระวังด้วยกัน
ขณะที่พวกเขายังคงเดินต่อไป พว
