ี่ดีกว่านี้ในไม่ช้าสิ่งที่ดีเพียงอย่างเดียวคือเวนดิโก้บางตัวกำลังตายในกระบวนการนี้ ทำให้เขาได้รับค่าประสบการณ์จำนวนมากแต่ดูเหมือนว่าพวกที่ตกลงจากสะพานทั้งหมดจะไม่ได้มีผลเช่นเดียวกัน
ในที่สุด กลุ่มก็มาถึงปลายสะพานและอยู่ที่ทางเข้าอุโมงค์
“แล้วควินน์ล่ะ?” เลย์ลาถามขณะที่เธอหันกลับไปมองเขาต่อสู้กับพวกเวนดิโก้
“เขา… จะไม่เป็นไร” วอร์เดนพูดอย่างลังเล
แล้วบางสิ่งแปลกๆ ก็เริ่มเกิดขึ้น
“ดูนั่นสิ!” เซียชี้ “พวกมันกำลังกลับไป”
พวกเวนดิโก้ไม่ผลักดันไปข้างหน้าอีกต่อไป แต่เริ่มคลานกลับไปที่ทางเข้าอย่างช้าๆจากนั้นพวกมันก็เปิดทาง ไม่ให้ขวางทางพวกมันจำนวนมากก็ขดตัวเป็นก้อน และถ้ามองใกล้ๆ ก็จะเห็นอาการสั่นเล็กน้อย
มีเพียงครั้งเดียวที่ควินน์เคยเห็นการกระทำที่คล้ายกันนี้เกิดขึ้นมาก่อน และนั่นคือตอนที่สัตว์อสูรระดับราชาปรากฏตัวใต้ดิน
ได้ยินเสียงฝีเท้าขนาดใหญ่ และจากเงา พวกเขาก็เห็นสิ่งที่ทำให้เวนดิโก้ตัวอื่นๆ ตกใจทั้งหมดมันเป็นสัตว์อสูรที่ดูคล้ายกับพวกมัน แต่ก็แตกต่างกันเล็กน้อยในเวลาเดียวกัน
ร่างกายของมันซีดเผือดเหมือนพวกเวนดิโก้ เพียงแต่กว้างกว่าและใหญ่กว่าแขนท่อนล่างของมันยาวกว่า และที่ปลายมีนิ้วสามนิ้วคล้ายกรงเล็บที่ยื่นออกมาประมาณครึ่งเมตรแขนของมันวางอยู่ข้างลำตัว และปลายนิ้วของมันขูดไปตามพื้นดวงตาของมันดูไร้ชีวิตชีวาอย่างสิ้นเชิง
ทันทีที่ควินน์เห็นมัน เขาก็รู้ว่าเขากำลังมีปัญหา เพราะระบบได้ตอบสน