เพดานจากพื้นไม่สูงมากนัก แต่โชคดีที่วอร์เดนเป็นคนค่อนข้างสูง เมื่อยืนขึ้น เขาสามารถเอื้อมถึงเพดานได้หากยกมือพร้อมดาบขึ้น ด้วยการกระโดดเล็กน้อย เขาก็สามารถโจมตีพร้อมกันได้ด้วย นี่คือวิธีที่เขาทำให้แผ่นเพดานแตกได้ตั้งแต่แรก
ถึงกระนั้น เขาก็ยังต้องการความช่วยเหลือเล็กน้อยจากเด็กสาวทั้งสองคนเพื่อดันเขาขึ้นไป เพื่อที่เขาจะได้ดึงตัวเองเข้าไปข้างในได้ เนื่องจากตอนนี้โลแกนและควินน์กำลังยุ่งอยู่ นั่นทำให้เขามีทางเลือกเพียงสองทางเท่านั้น
ตอนนี้วอร์เดนกำลังยืนอยู่บนตัวเด็กสาวทั้งสองอย่างระมัดระวัง เขาวางเท้าข้างหนึ่งบนไหล่ของแต่ละคน เหมือนเชียร์ลีดเดอร์ กระจายน้ำหนักของเขา
“วอร์เดน นายหนักเท่าไหร่เนี่ย!” เลย์ลาพูดอย่างลำบาก
“ไม่เคยคิดเลยว่าเด็กตัวเล็กๆ อย่างพวกเราจะต้องมาทำแบบนี้ มันไม่ควรจะเป็นอีกทางเหรอ?” เซียพูดขณะที่พยายามอย่างเต็มที่ที่จะอยู่นิ่งๆ ไม่อย่างนั้นเขาจะเสียสมดุล
“พวกเธอสองคนจะหยุดบ่นได้หรือยัง” วอร์เดนสวนกลับ “นี่เป็นสิ่งเล็กน้อยที่สุดที่พวกเธอทำได้ เว้นแต่พวกเธออยากจะเอาหัวมุดเข้าไปก่อนในรูมืดๆ น่าขนลุกที่เพิ่งเห็นแขนขาดสองสามข้างตกลงมา โอ้ และอย่าลืมสัตว์ประหลาดเนื้อที่ ‘กินคน’ ที่อยู่เหนือพวกเราด้วย”
ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เด็กสาวทั้งสองก็หยุดบ่น วอร์เดนค่อยๆ วางมือลงบนแผ่นเพดานอีกแผ่นเป็นเวลาสองสามวินาที แล้วดึงกลับลงมาอีกครั้ง
‘โอเค ไม่มีอะไรกัดนิ้วฉัน นั่นดีใช่ไหม?’
จากนั
