ช่ความคิดที่ดีจริงๆ” โลแกนพูด พลางยกมือออกจากปุ่ม “มันอธิบายยาก แต่ความสามารถของผมแสดงให้เห็นบางอย่าง วิธีที่เครื่องจักรทำงาน มันเหมือนกับมนุษย์ ผมคิดว่ามันหงุดหงิดกับการกระทำของควินน์ก่อนหน้านี้ ผมไม่คิดว่ามันจะให้คุณผ่านบททดสอบปกติอีกต่อไปถ้าคุณเข้าไปที่นั่น มันอาจจะควบคุมผมที่นี่ ปิดขังคุณไว้และไม่เปิดประตูอีกเลย”
นี่เป็นสิ่งที่ควินน์ไม่ชอบฟังเลย จริงๆ แล้ว เขาคิดว่าการผ่านบททดสอบจะไม่เปิดประตูข้างๆ และจะได้แค่รางวัลเพิ่มขึ้นและความเป็นไปได้ที่จะเลเวลอัพ อย่างไรก็ตาม ความเสี่ยงและรางวัลมันไม่คุ้มค่าเลย
เดินไปมา ควินน์กลับไปยืนอยู่หน้าประตูบานแรกอีกครั้งและเริ่มคิด “พวกเวนดิโก้มาจากข้างบนใช่ไหม แล้วเราก็ได้ยินเสียงพวกมันอยู่บนนั้น ซึ่งหมายความว่าพวกมันต้องมาจากที่ไหนสักแห่งใช่ไหม”
“นายไม่ได้คิดจะพยายามขึ้นไปบนนั้นใช่ไหม” เลย์ลาถาม “นายได้ยินไหมว่าพวกมันมีเยอะแค่ไหน แม้แต่นาย การขึ้นไปก็เท่ากับความตายเท่านั้น”
ควินน์ส่ายหัว “ไม่ใช่บนนั้น แต่ผมกำลังคิดว่า ทุกครั้งที่บททดสอบเริ่มขึ้น อะไรเกิดขึ้นตั้งแต่แรก? มันจะทิ้งแขนที่ถูกตัดลงมาเสมอ หลังจากนั้นถึงจะปล่อยพวกเวนดิโก้ตามลงมา ซึ่งหมายความว่าชิ้นส่วนร่างกายมนุษย์กับพวกเวนดิโก้ถูกเก็บไว้ในที่ที่ต่างกัน ผมหมายถึง ถ้าพวกมันเอามาไว้ด้วยกัน อาหารทั้งหมดก็จะหมดไป บางทีถ้าเราขึ้นไปบนนั้น เราอาจจะเจออะไรบางอย่าง”
“แล้วเราจะเข้าไปในห้องนั้นได
