นแล้ว!” มีการประกาศ
อีกครั้ง แผงหนึ่งจากเพดานก็เปิดออกอย่างรวดเร็วและคราวนี้ที่อีกด้านหนึ่งของห้องบางสิ่งที่ใหญ่กว่าก็ตกลงสู่พื้น
มันขดตัวเป็นลูกบอลแต่ดูเหมือนจะเป็นมนุษย์มองเห็นกระดูกสันหลังที่ผอมแห้งของมันได้และมันไม่มีเสื้อผ้านอกจากผ้าขี้ริ้วที่ปิดอวัยวะเพศมันศีรษะล้านและมีสีเกือบเทา
“กรึ๋ยๆ…กรึ๋ยๆๆ…กรึ๋ยๆ”
ได้ยินเสียงแปลกๆ ดังออกมาจากร่างนั้นและวอร์เดนก็ค่อยๆ ถอยหลังไปสองสามก้าวอย่างช้าๆไม่ต้องการส่งเสียงใดๆ
ช้าๆ ร่างนั้นก็เริ่มคลายตัวออกจากรูปร่างเหมือนลูกบอลและยืนขึ้นด้วยสองเท้ามันสูงเกือบเจ็ดฟุตและดูเหมือนมนุษย์ทุกประการอย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าสิ่งมีชีวิตนี้จะประกอบด้วยเพียงผิวหนังและกระดูกเท่านั้นเนื่องจากมองเห็นซี่โครง หัวเข่า และส่วนอื่นๆ อีกหลายส่วนได้อย่างชัดเจนจากนั้นเมื่อมองไปที่ศีรษะของมันสิ่งที่มองเห็นได้ในดวงตาของมันมีเพียงสีขาว
“กรากกกกกกกกกก!” สิ่งมีชีวิตนั้นกรีดร้องและเมื่อมันอ้าปากกว้างก็เผยให้เห็นฟันที่คมกริบหลายซี่คล้ายกับแวมไพร์เพียงแต่ฟันทุกซี่ของมันคมกริบเท่ากันหมด
“ควินน์..” ระบบพูดด้วยความสยดสยองในน้ำเสียง“นั่นมันเวนดิโก!”
