คนกลับมาแล้ว อันที่จริง นักเรียนหลายคนปะปนกันไปมา เนื่องจากพวกเขาจะเคลื่อนที่ออกจากแถวอยู่ตลอดเวลา เพื่อให้มองเห็นการต่อสู้ได้ดีขึ้น อาจารย์ไม่สามารถควบคุมนักเรียนได้ และมันก็เริ่มวุ่นวายเล็กน้อยทันทีที่ไนท์เดม่อนปรากฏตัว เมื่อมันเริ่มเข้มข้นขึ้นในช่วงท้าย พวกเขาก็เริ่มแตกตื่นด้วยความกลัวเมื่อวัตถุและเศษซากปลิวมาทางพวกเขา
เมื่อกลับมาที่แถว วอร์เดนพบควินน์และเห็นเขาสวมสนับมือใหม่ของเขา
‘เขากำลังปกปิดอาการบาดเจ็บจากการต่อสู้หรือเปล่า?’ วอร์เดนคิด
มันเป็นการคาดเดาที่ใกล้เคียง แต่ก็ไม่เชิง สนับมือกำลังปกปิดส่วนหนึ่งของชุดที่ขาดของเขา นักเรียนคนอื่นๆ อีกหลายคนก็ดึงอาวุธสัตว์อสูรออกมาเช่นกัน เนื่องจากหินบางส่วนจากการต่อสู้ได้พุ่งมาทางพวกเขา และพวกเขาใช้มันเพื่อป้องกันตัวเอง แม้ว่าเนทและจ่าสิบเอกจะทำหน้าที่ได้ดีในการทำให้แน่ใจว่าเศษซากที่ปลิวมาส่วนใหญ่ไม่โดนใคร
เมื่อฝุ่นจางลง นั่นคือตอนที่พวกเขาเห็นมันในที่สุด แขนของดยุคที่ถูกตัดออกไปโดยสมบูรณ์
“เอาล่ะ ทุกคน!” เนทตะโกน “กลับไปที่ห้องพักของพวกนายเดี๋ยวนี้! พวกนายต้องอยู่ในห้องจนกว่าจะมีคำสั่งเพิ่มเติม!”
นักเรียนรีบทำตามที่ได้รับคำสั่ง ในขณะที่คนอื่นๆ ไปดูแลดยุค มันเป็นเหตุการณ์ที่น่าจดจำในเย็นวันนั้นอย่างน้อยที่สุด เมื่อควินน์อยู่กับคนอื่นๆ รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา ขณะที่เขานึกภาพความโกรธบนใบหน้าของดยุค
‘ฉันไม่ได้รับการเลื่อนระดับท
