หลังจากใช้เวลาว่างสองสัปดาห์ไปกับการเล่นเกมและออกไปทำหน้าที่ศาลเตี้ย ควินน์ก็สามารถเก็บค่าประสบการณ์ได้จำนวนมาก แต่ก็ยังคงเป็นเพียงประมาณหนึ่งในห้าของสิ่งที่เขาต้องการเพื่อเลเวลอัพผ่านไปสองสัปดาห์แล้ว และเหลือเวลาอีกเพียงสองสัปดาห์ก่อนถึงวันที่วางแผนจะออกเดินทางถึงแม้เขาจะไปไม่ถึงเป้าหมายภายในกำหนดเวลา เขาก็ยังคงจะไปอยู่ดีการได้เข้าใกล้การเลเวลอัพให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ก็เป็นประโยชน์ต่อเขาเช่นกัน และบางทีอาจมีสัตว์อสูรที่ไม่รู้จักซึ่งเขาไม่เคยเผชิญหน้ามาก่อนอยู่ที่นั่น
อย่างไรก็ตาม ในช่วงพักเที่ยง ควินน์มีที่อื่นที่จะไป แทนที่จะทำตามกิจวัตรปกติคือไปที่ศูนย์ VRเพราะสองสัปดาห์ได้ผ่านไปแล้ว และนี่หมายความว่าตอนนี้เขาสามารถไปรับสนับแขนที่เตรียมไว้เป็นพิเศษได้แล้วความตื่นเต้นสัมผัสได้จากฝีเท้าของเขาขณะที่เขาออกจากโรงเรียนและมุ่งหน้าไปยังพื้นที่ตีเหล็กระหว่างทาง ควินน์อดไม่ได้ที่จะได้ยินเด็กๆ พูดคุยเกี่ยวกับบางสิ่งที่เขาสนใจ
“ได้ยินว่าปีศาจรัตติกาลโจมตีอีกแล้วเมื่อวานนี้เหรอ?” นักเรียนคนหนึ่งกล่าว“ใช่ และคราวนี้เป้าหมายคือ นักเรียนระดับหก”“นั่นไม่ได้หมายความว่าต้องเป็นหนึ่งในพวกระดับแปดที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้เหรอ ส่วนใหญ่ก็น่าจะเป็นพวกปีสองด้วย?”“นั่นแหละคือประเด็น คนกำลังพยายามเดาความสามารถของเขา แต่ก็ไม่มีใครรู้เลยเพราะเขาไม่เคยใช้มันเลยแม้แต่ครั้งเดียวระหว่างการต่อสู้”“แต่ฉันได้
