็กชาย จำเป็นต้องทำอะไรบางอย่าง และในขณะนั้นเอง บางอย่างก็ผุดขึ้นมาในหัวของเขา ซึ่งจะทำให้เขาได้รับประสบการณ์มากขึ้น
“นายอยากให้คนพวกนั้นหายไปไหม? นายอยากให้พวกเขาไม่แตะต้องนายอีกเลยไหม?” ควินน์ถาม
เด็กชายยังคงเงียบ เพราะเขาไม่รู้ว่าควินน์กำลังจะพูดอะไร
“ฉันถามนายว่า นายอยากให้พวกเขาไปจากนายไหม?”
กำหมัดแน่น เด็กชายตะโกน “แน่นอนว่าผมอยาก! ผมอยากให้พวกเขาออกไปจากชีวิตผมตลอดไป”
ควินน์ยืนขึ้น เดินไปตามทางเดินกลับห้องของเขา และมีรอยยิ้มบนใบหน้าขณะที่พูด
“งั้นฉันจะให้พรนายเป็นจริง”
