ม่ให้เสียเวลาอีกต่อไป ควินน์ใช้กำลังบุกเข้าไปในห้องด้วยไหล่ของเขา
ทันทีที่เขาทำเช่นนั้น ลมร้อนก็พัดเข้าใส่หน้าเขาโดยตรง มันร้อนมากจนทำให้เขารู้สึกเวียนหัวเล็กน้อย และเขาก็รู้สึกแบบนั้นอยู่แล้วเนื่องจากแสงแดด
“ให้ตายสิ ไอ้บ้าที่ไหนมาเปิดประตูตอนที่คนกำลังตีเหล็กอยู่!” อเล็กซ์ตะโกนขณะโยนค้อนเหล็กของเขาลงบนพื้นและยกแว่นตาออกจากใบหน้า เขารีบไปที่เตาหลอมเพื่อปิดมัน พยายามประหยัดพลังงานทั้งหมดที่ทำได้
“ยอดเยี่ยม” เขาพูด พลางมองดูอาวุธที่ยังทำไม่เสร็จ “มันพังแล้ว!”
อเล็กซ์เป็นชายหนุ่มที่ค่อนข้างผอมสำหรับช่างตีเหล็ก ปกติแล้วพวกเขาจะตัวใหญ่และมีกล้ามเนื้อมากเนื่องจากการทุบและยกโลหะตลอดทั้งวัน แต่เมื่อมองใกล้ๆ อเล็กซ์ก็มีกล้ามเนื้อจริงๆ แม้ว่าเขาจะมีรูปร่างเล็ก เขายังคงสูง และดูเหมือนว่าถ้าเขากินมากกว่านี้อีกหน่อย เขาก็จะมีรูปร่างที่ดีมาก
เขามีผมสีบลอนด์สั้นๆ ที่จัดทรงขึ้นเล็กน้อย และทั่วทั้งตัวเขากำลังเหงื่อออก เสื้อผ้าของเขาดูเหมือนเพิ่งไปว่ายน้ำมา และควินน์ก็นึกไม่ออกเลยว่าเขาอยู่ในนี้ท่ามกลางความร้อนนานแค่ไหนถึงได้เป็นแบบนั้น
อเล็กซ์เดินเข้าไปหานักเรียนที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อนและยื่นข้อมือออก แสดงนาฬิกาของเขา ควินน์เห็นว่ามีตัวเลขสามแสดงอยู่ ซึ่งแสดงระดับพลังของเขา แต่ไม่รู้ว่าอเล็กซ์กำลังพยายามทำอะไร
“มาสิ จ่ายเงินให้ผม… จ่ายค่าวัตถุดิบที่คุณเพิ่งทำพังไป?”
ควินน์ดูสับสนอย่างสิ้นเชิง เพราะ
