าที่เราอยู่ด้วยกันนั้นยอดเยี่ยมมาก แต่ผมเกรงว่ามันถึงจุดสิ้นสุดแล้ว เพราะเป้าหมายและคนที่ผมตามหานั้นอยู่ข้างใน ผมขอโทษสำหรับสิ่งที่เกิดขึ้นกับคุณในวันนี้ ผมเชื่อว่าผมต้องรับผิดชอบเรื่องนี้ ด้วยเหตุนี้ ผมจะมอบภารกิจสุดท้ายและครั้งสุดท้ายให้กับคุณ มีบัตรเครดิตทองคำสองใบถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง”
“ผมอยากให้คุณเลือกคนที่คุณคิดว่าจะดูแลเมืองได้ดี คนที่คุณไว้ใจ ผมเชื่อว่าคุณเหมาะสมที่สุดที่จะตัดสินใจเรื่องนี้ ส่งบัตรใบนั้นให้เขา เมื่อผมทำได้ ผมจะเติมเงินและสนับสนุนศูนย์พักพิงแห่งนี้ต่อไป ส่วนบัตรทองคำใบที่สองนั้นสำหรับคุณใช้เอง”
“น่าจะมีเงินพอให้คุณใช้ไปตลอดชีวิต ตราบใดที่คุณไม่เอาไปผลาญ ไม่จำเป็นที่คุณจะต้องเสี่ยงชีวิตเพื่อหาอาหารมาใส่ปาก เพลิดเพลินกับมัน เมื่อผมจากไป ให้ทำลายโดโจและอุปกรณ์ทั้งหมดในนั้น และอยู่ให้ห่างจากผมให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ และตัดความสัมพันธ์กับคนที่คุณรู้จักที่นี่ด้วย”
ทั้งสองคนออกจากโดโจและออกไปข้างนอกไปยังอาคารอีกหลังที่ตั้งอยู่ในจัตุรัสขนาดใหญ่เดียวกันที่ลีโอเป็นเจ้าของ มันไม่ได้ใหญ่เท่าห้องโถงหลักที่พวกเขาเพิ่งออกมา แต่เป็นอาคารที่ใหญ่เป็นอันดับสองในพื้นที่จัตุรัสทั้งหมด
ก่อนเข้าห้อง ลีโอจับมือเอรินและวางวัตถุที่เขาเอาออกมาจากตู้เซฟไว้ในมือเธอ
“ผมเชื่อว่านี่เป็นของคุณใช่ไหม?” ลีโอพูด
“นาฬิกาของฉัน! นี่หมายความว่าในที่สุดฉันก็สามารถติดต่อคนอื่นๆ ได้แล้ว” เธอพูดด้
