แม้ว่านักเดินทางและเจ้าหน้าที่ศูนย์พักพิงจะไม่รู้ว่าพวกเขาทำงานให้ใคร แต่พวกเขาก็รู้ว่าจะต้องรายงานใคร
และนั่นก็คือชายหนุ่มที่ชื่อว่า แทซ เขาอยู่ที่นี่ตั้งแต่ศูนย์พักพิงแห่งนี้เริ่มก่อตั้ง และรับผิดชอบการแจกจ่ายเงินทุนและมอบหมายหน้าที่ให้กับทุกคน
แน่นอนว่าเมื่อเวลาผ่านไป แทซก็มีงานน้อยลงเรื่อยๆ เมื่อเขามอบหมายหน้าที่ต่างๆ และศูนย์พักพิงก็เติบโตขึ้น แต่ถึงกระนั้น ทุกคนในศูนย์พักพิงก็รู้จักแทซ
มันถึงขั้นทำให้คนอื่นๆ ที่อยู่ที่นี่ตั้งแต่แรกอ้างว่าทั้งหมดนี้เป็นฝีมือของเขา แม้ว่าเขาจะยืนยันว่าเขาไม่ได้เป็นคนสนับสนุนพวกเขาเลยก็ตาม พวกเขายังคงสงสัยอยู่ลึกๆ ว่าอาจจะเป็นเขา ดังนั้นพวกเขาจึงปฏิบัติต่อเขาเหมือนนายกเทศมนตรีของศูนย์พักพิง
ด้วยเหตุนี้ แทซจึงสามารถขอสิ่งของเฉพาะเจาะจงและได้สิ่งที่เขาต้องการได้ง่ายขึ้น ข้อมูลทั้งหมดจะส่งผ่านหูของเขาในที่สุด
มีการร้องขอพิเศษให้แจ้งเขาทราบถึงผู้คนใหม่ๆ ที่เข้าและออกจากศูนย์พักพิงทั้งหมด และเขาก็ได้รับแจ้งทันที หลังจากส่งต่อข้อมูลให้ลีโอแล้ว เขาก็ต้องการเริ่มค้นหาคนทั้งสอง เมื่อเขาเห็นลีโอเดินออกไปอีกครั้งผ่านประตูสีแดงบานใหญ่สองบาน เขาก็เริ่มนึกถึงความยอดเยี่ยมของชายคนนั้น
‘คุณทำเพื่อทุกคนมากมายขนาดนี้ และไม่มีใครรู้เลยว่านั่นคือคุณ คุณยังคงไม่เปลี่ยนแปลงเลยตั้งแต่วันที่คุณช่วยชีวิตผมไว้ในสนามรบ ผมจะภักดีต่อคุณเสมอ’ แทซมีความภักดีอย่างยิ่งยวด เพราะ
