จิตใจของเธอสับสนว่าจะทำอย่างไรดี แต่ตอนนี้มันก็สายเกินไปแล้ว เจมส์ได้ลงชื่อเธอเข้าสอบคัดเลือกสายลับ และพวกเขาก็มาถึงที่ที่เอรินจะต้องทำการทดสอบ
เธอต่อสู้กับตัวเองมาตลอดว่าอะไรคือสิ่งที่ถูกหรือผิด และเหตุผลก็คือเลย์ลา เธอหวังว่าสักวันเลย์ลาจะกลับมาที่ฐานทัพเพียว ซึ่งเธอหวังว่าเลย์ลาจะมีคำตอบสำหรับคำถามมากมายที่เอรินเผชิญขณะอยู่ที่นี่ มีหลายสิ่งหลายอย่างที่เธอไม่เข้าใจจริงๆ
เธอตั้งใจว่าจะไม่ทำอะไรที่รุนแรงและเพียงแค่ทำตามคำสั่งไปก่อน ขณะที่สังเกตสิ่งที่เกิดขึ้นรอบตัว เธอพบว่านักเรียนคนอื่นๆ ก็มีคำถามเดียวกันกับเธอ และคนที่ถามหรือแสดงความปรารถนาที่จะออกจากเพียว ก็จะถูกพาตัวไปและกลับมาในอีกไม่กี่วันต่อมาโดยที่ไม่มีคำถามเหล่านั้นอยู่ในใจอีกแล้ว
มันเป็นเพียงฉากหน้า พวกเขาบอกทุกคนว่ามีอิสระที่จะออกไปเมื่อต้องการ แต่ถ้าหากพวกเขาพยายาม พวกเขาจะถูก ‘อบรมใหม่’ และกลับมาเสมอ
แต่ท้ายที่สุดแล้ว คนส่วนใหญ่ในเพียวก็เหมือนกับเธอ พวกเขาไม่มีที่ไป และเพียวก็กลายเป็นบ้านของพวกเขา เป็นสถานที่ปลอดภัยที่พวกเขารู้ว่าสามารถอยู่รอดได้ มันรู้สึกเหมือนพวกเขามีหนี้ที่ต้องชดใช้
‘ถ้าพวกเขากำลังต่อสู้เพื่ออิสรภาพและความเท่าเทียม ทำไมพวกเขาถึงตั้งใจที่จะกักขังพวกเราไว้ข้างในทั้งหมด? ฉันยอมออกไปเผชิญอันตรายจากคนอื่นข้างนอกดีกว่าอยู่ที่นี่ อย่างน้อยนั่นก็เป็นการตัดสินใจของฉันเอง’
เอรินไม่ได้รู้สึกแบบเดียวกับคนอื่นๆ
