ละสุดท้ายคือซิลเวอร์
ยามที่เหลือรีบเข้าไปในห้องทันทีและคุกเข่าลงข้างหนึ่งต่อหน้าซิลเวอร์ “เรายินดีต้อนรับการกลับมาของท่านนายน้อยและอัศวินซิลเวอร์”
“ไม่ต้องสุภาพกับเขา” ซิลเวอร์กล่าว “จำไว้ว่า เขาจะต้องถูกลงโทษ”
“ขออภัยครับ คุณหนู มันเป็นความเคยชิน”
เพื่อเตือนทุกคนว่าเฟ็กซ์เป็นอาชญากรจริงๆ เธอใช้เส้นด้ายสีแดงของตัวเอง ผสมผสานกับความสามารถด้านเลือดของเธอ และพันแขนของเฟ็กซ์ไว้ด้านหลังเขาด้วย
“ไปแจ้งท่านลอร์ดว่าเราจะไปพบท่านที่ห้องโถงใหญ่” ซิลเวอร์สั่ง
“ตามบัญชาครับ” ชายคนนั้นกล่าวขณะที่เขายกตัวขึ้นและโค้งคำนับให้ซิลเวอร์ ก่อนจะรีบออกไปอีกครั้ง
“โอ้โห พวกเขาต้องเคร่งขรึมและเป็นทางการขนาดนี้เลยเหรอครับพี่สาว ว่าไหม?” เฟ็กซ์กล่าวด้วยน้ำเสียงร่าเริง
“หุบปากไปเลยนาย” ซิลเวอร์ตอบ “นายรู้ไหมว่านายอาจจะเจอเรื่องยุ่งยากแค่ไหน? ตระกูลอื่นๆ และราชาไม่ทราบเรื่องนี้ เราจัดการเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับได้”
“ผมรู้ว่าพี่ทำได้!” เฟ็กซ์ขัดขึ้น
ซิลเวอร์จ้องกลับไปทันทีและตัดสินใจใช้เส้นด้ายเพิ่มอีกพันรอบปากของเขา เพื่อที่เขาจะได้ไม่สามารถขัดจังหวะเธอได้อีก
“ดีขึ้นเยอะ” เธอกล่าว “เพราะเรื่องนี้ การลงโทษที่นายจะได้รับจะถูกจัดการภายในตระกูล ไม่จำเป็นต้องให้สภาตัดสินใจ ยิ่งไปกว่านั้น เราสามารถใช้ผู้กระทำผิดกฎหมายคนนี้โยนความผิดให้ตระกูลอื่นได้ พ่อของนายจะพอใจและจะลดหย่อนโทษให้นาย”
เฟ็กซ์สังเกตเห็นว่าซิลเวอร
