ากับกำแพงอีกครั้ง
“หยุดนะ!” เสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลัง
“นายต้องการอะไร?” เด็กคนนั้นพูดขณะหันกลับมาและจำได้ทันทีว่าเป็นใคร
“อ้อ นายเอง” เด็กคนนั้นพูดอย่างประหม่า
“ปล่อยเขาไปเถอะ นายคงไม่ทำแบบนี้หรอกถ้าเขาอยู่ระดับเดียวกับนาย ใช่ไหม?” ควินน์พูด
“หุบปากไปเลย ฉันพนันได้เลยว่านายคิดว่าตัวเองเจ๋งมากตอนนี้ ใช่ไหม ควินน์!?” นักเรียนอีกคนพูดขึ้นข้างๆ เขา “แต่พวกเราไม่ได้อ่อนแอ และพวกเรามีสามคน ฉันพนันได้เลยว่าเรายังอัดนายได้อยู่ดี”
‘สามคน? พวกนี้ไม่เห็นฉันสู้กับสิบสองคนพร้อมกับตัวคูณเหรอ? ฉันเดาว่าคณิตศาสตร์ไม่ใช่จุดแข็งของพวกเขา’
“เอาล่ะ งั้นมาสู้กันแบบสามต่อสามเป็นไง” นักเรียนอีกคนพูดขณะปรากฏตัวขึ้นจากด้านหลังควินน์ ทันทีที่พวกเขาเห็นว่าเป็นใคร นักเรียนพวกนั้นก็รีบเดินจากไปทันทีโดยไม่พูดอะไรอีก
นักเรียนที่ถูกตรึงไว้กับกำแพง ขอบคุณทั้งสองคนก่อนจะวิ่งหนีไปเช่นกัน และเมื่อควินน์หันกลับมา เขาก็เห็นคนที่มาช่วยเหลือเขาในที่สุด
เขาคือนักเรียนที่มีผมสีแดงสดชี้ฟู เขาเคยเห็นเขาครั้งหนึ่งในห้องสอบสวน… เบิร์ก ซันชิลด์ หนึ่งในนักเรียนจากสี่ตระกูลใหญ่
“นายรู้ไหม มันจะไม่เปลี่ยนอะไรหรอก พวกเขาแค่จะเริ่มทำแบบลับๆ แทน” เบิร์กพูด
“อย่างน้อยมันก็จะลดการกลั่นแกล้งลงได้บ้าง” ควินน์ตอบขณะเดินเข้าไปในห้อง
ควินน์ไม่ชอบสี่ตระกูลใหญ่ แม้ว่าพวกเขาจะมีอำนาจมากมาย แม้ในฐานะนักเรียน พวกเขาก็ไม่ได้ทำอะไรเพื่อเปลี่ยนแ
