่านี้ และผมก็จะเป็นแค่ปากท้องที่ต้องเลี้ยงเพิ่มอีกคน”
“สุดท้ายแล้ว ผมคิดว่าพ่อแม่รักผมมากพอที่จะแน่ใจว่าผมมาถึงสถานที่ที่พวกเขาไว้ใจได้ แทนที่จะทอดทิ้งผมไปเฉยๆ และด้วยเหตุผลนั้น ผมจึงพูดไม่ได้ว่าผมเกลียดพวกเขา”
ควินน์เองก็ได้ยินเรื่องราวของพ่อแม่ที่ยอมแพ้ลูกๆ หลังจากรู้ว่าเซลล์ MC ของลูกมีขีดจำกัดต่ำ ดูเหมือนว่าแทนที่จะดีขึ้น สิ่งต่างๆ กลับแย่ลงกว่าเดิมนับตั้งแต่ในอดีต
“โชคดีสำหรับผม ที่นั่นไม่ใช่วัดธรรมดาที่พวกเขาพาผมมา เมื่อสังเกตเห็นว่าผมตาบอด พวกเขาก็รู้ว่าการพาผมไปสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าคงไม่มีประโยชน์ ถ้าผู้คนมีทางเลือกระหว่างทารกที่สมบูรณ์แบบกับทารกที่มองไม่เห็น คงต้องใช้เวลานานกว่าจะมีจิตใจที่อ่อนโยนพอที่จะรับผมไปเลี้ยง”
“อย่างไรก็ตาม เขาก็รู้สึกว่าเขาสามารถช่วยเหลือผมได้อย่างมาก เพราะเขาเป็นปรมาจารย์ด้านปราณ เขาเปิดสำนักฝึกฝนและสอนลูกศิษย์มากมาย และในตอนแรก เขาตัดสินใจสอนผม ไม่ใช่เพราะเขาอยากให้ผมเรียนรู้วิธีต่อสู้ แต่เขาคิดว่ามันจะช่วยให้ผมเติบโตและนำทางตัวเองไปรอบๆ ได้อย่างมาก”
“คุณเห็นไหม ปราณช่วยให้คุณสัมผัสพลังงานของสิ่งมีชีวิตรอบตัวได้ ในทางหนึ่ง อาจารย์ของผมรู้สึกว่าถ้าเขาสอนสิ่งนี้ให้ผม เขาก็จะมอบการมองเห็นที่ผมไม่เคยมีให้ หลังจากเรียนรู้และเติบโตอยู่เคียงข้างอาจารย์มาหลายปี สิ่งแปลกๆ ก็เกิดขึ้น เมื่อผมเชี่ยวชาญการใช้ปราณ ในเวลาเดียวกัน ผมก็ได้ปลดล็อกความสามารถของตัวเ
