ี่ตระกูลใหญ่เท่านั้นที่สามารถใช้ห้องนี้ได้ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าพวกเขาเองจะไม่ใช้ อย่างไรก็ตาม ยังมีโอกาสเล็กน้อยที่โมนา บรี หรือแจ็คจะพยายามใช้มัน
เบอร์นี่แจ้งวอร์เดนว่าเรื่องนี้ไม่น่าจะเกิดขึ้นได้เลย ในตลอดหลายปีที่สถานที่นี้ถูกสร้างขึ้น มันไม่เคยถูกใช้โดยพวกเขาเลย อันที่จริง เขาคิดว่าเขาเป็นคนเดียวที่เคยใช้สถานที่นี้
เธอยืนอยู่หน้าประตูห้องของควินน์และสูดหายใจลึกๆ ก่อนจะยกมือขึ้นเคาะ เธอรู้สึกว่างานที่เธอกำลังทำอยู่นี้เหมือนกับงานสายลับสองหน้าตอนที่เธออยู่ในเพียว นี่คือสิ่งที่เธอได้รับการฝึกฝนมา ดูเหมือนจะตลกเล็กน้อยที่เธอยังคงใช้มันอยู่แม้จะออกจากพวกเขามาแล้ว
“โอเค ลุยกันเลย!” ขณะที่เลย์ลากำลังจะเคาะประตูด้วยข้อนิ้ว ประตูก็เปิดออกกะทันหัน
“เลย์ลา มาทำอะไรที่นี่ดึกขนาดนี้?” ควินน์ถามเธอ
“แต่… ได้ยังไง…?” เธอเริ่มตั้งคำถามในใจ ‘เขารู้ได้ยังไงว่ามีคนอยู่หน้าประตู?’
“โอ้… ไม่ต้องกังวล ผมได้กลิ่นว่าคุณกำลังมา” ควินน์ตอบ
“ได้กลิ่น?” คำพูดนี้ทำให้เธอรู้สึกเจ็บเล็กน้อย เธออดใจไม่ไหวที่จะยกแขนขึ้นมาดมดูว่าเธอมีกลิ่นตัวแรงขนาดนั้นจริงหรือเปล่า
เมื่อเห็นว่าเธอรู้สึกเหมือนถูกดูถูก ควินน์ก็ตระหนักว่าสิ่งที่เขาพูดเมื่อครู่นี้อาจถูกตีความผิดได้ง่ายๆ
“ไม่! ผมไม่ได้หมายความว่าคุณมีกลิ่นตัว… ผมหมายถึง คุณตัวหอมมากต่างหาก” เขาพูดพร้อมกับหน้าแดง “ก็อย่างที่คุณรู้ ผมจมูกไวมาก”
ทั้งสองคนออกจากห้อ
