่เฟ็กซ์อยากให้เขาได้ยินคนเดียว มันก็ต้องเกี่ยวกับเรื่องแวมไพร์แน่ๆ
เด็กหนุ่มทั้งสองคนออกจากกลุ่มที่โต๊ะและเดินออกไปด้านข้างเล็กน้อย ไม่มีใครอยู่รอบๆ พวกเขาที่จะได้ยินบทสนทนา และตอนนี้พวกเขาก็คุยกันได้อย่างอิสระ
“แล้วมันเรื่องอะไรล่ะ?” ควินน์ถาม “มีอะไรเกิดขึ้นเหรอ?”
เฟ็กซ์จัดผมตัวเองและมีสีหน้ากังวล เขาไม่เคยโกหกเก่ง และวันนี้เขาต้องแสดงบทบาทครั้งสำคัญในชีวิต ปัญหาเดียวคือเขาต้องทำมันมากกว่าหนึ่งครั้ง
“ควินน์ นายจะต้องเกลียดฉันแน่ๆ” เฟ็กซ์วางมือบนไหล่ของควินน์และมองพื้น ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองตาควินน์
‘นี่แหละ แวมไพร์มาเอาตัวเฟ็กซ์แล้วเหรอ กองทัพรู้เรื่องฉันแล้วเหรอ มันคืออะไรกันแน่?’ ควินน์คิดอย่างกังวล ฝ่ามือของเขาตอนนี้มีเหงื่อออก และเขาแค่อยากให้เฟ็กซ์พูดออกมา เพราะความตึงเครียดกำลังฆ่าเขา
“อะไรนะ!” ควินน์ตะโกนเสียงดังจนคนอื่นๆ ที่โต๊ะได้ยิน มันเป็นสิ่งที่เขาไม่เคยคาดคิดเลย จากความเป็นไปได้ทั้งหมด
“เลย์ลา ฉันหมายถึง.. ฉันหมายถึง..” ควินน์เริ่มพูดติดอ่าง เขาประหลาดใจมาก “ฉันคิดว่านายชอบเอรินซะอีก?” ควินน์พูด
“เอริน.. ไม่ นั่นมันต่างกัน เธอเป็นคนที่มีทักษะเหมือนเพชร แต่ไม่มีความรู้สึก” เขาตอบขณะที่กำมือและดึงเข้าหาหัวใจ เขาพยายามทำให้ดูเหมือนว่านี่เป็นการสนทนาที่เจ็บปวดสำหรับเขา
“กับเลย์ลา มันคือรักแท้ ฉันรู้ว่านายสองคนค่อนข้างสนิทกัน และฉันไม่รู้ว่านายชอบเธอด้วยหรือเปล่า แต่ประเด็น
