นักเรียนถูกสุ่มแบ่งออกเป็นสี่กลุ่มสำหรับการแข่งขันครั้งนี้ แต่ละกลุ่มจะต้องเข้าสู่เมืองจำลองขนาดเล็กจากทางเข้าทั้งสี่ด้าน คือ เหนือ ใต้ ตะวันออก และตะวันตก ผังเมืองมีลักษณะเหมือนเครื่องหมายบวก มีอาคารและตรอกซอกซอยเล็กๆ หลายแห่ง แต่มีทางเดินกว้างที่ตัดกันอยู่ตรงกลาง
เลย์ลาอยู่ที่ทางเข้าด้านเหนือ และโชคดีที่ดูเหมือนจะมีคนอื่นๆ ที่เธอรู้จักอยู่กับเธอด้วยเช่นกัน ทั้งเด็กสาวผมบลอนด์น่ารำคาญและคู่พี่น้อง
“โชคดีจริงๆ ที่ต้องมาอยู่ในกลุ่มเดียวกับพวกนี้”
เธอหายใจเข้าลึกๆ หลายครั้ง ด้วยเหตุผลบางอย่าง ความประหม่ากำลังเข้าครอบงำเธอ ปกติแล้วเธอค่อนข้างเก่งในการทำให้ตัวเองสงบลงในสถานการณ์แบบนี้ แม่ของเธอมักจะบอกเสมอว่าคนเราจะประหม่าก็ต่อเมื่อใส่ใจในสิ่งที่กำลังจะทำจริงๆ
“นั่นหมายความว่าฉันใส่ใจจริงๆ เหรอกับการแข่งขันน่าเบื่อนี้?” ความจริงแล้ว เธอรู้คำตอบอยู่แล้ว
‘ฉันแค่ต้องผ่านรอบแรกไปให้ได้ ถ้าฉันทำได้ มันจะพิสูจน์ว่าฉันสามารถทำอะไรได้ด้วยตัวเองจริงๆ และไม่ใช่แค่ภาระของทุกคน’ เลย์ลาพูดกับตัวเอง ‘แค่อย่าถูกคัดออก แค่อย่าถูกคัดออก เธอทำได้ เลย์ลา’ เธอพร่ำพูดคำเหล่านี้ซ้ำๆ ราวกับเป็นบทสวด ยิ่งพูดมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งดูเหมือนจะไม่เป็นจริงมากขึ้นเท่านั้น
แม้ว่าเธอจะขัดต่อความต้องการของเพียว แต่พวกเขาก็ไม่แม้แต่จะอธิบายให้เธอฟังว่าพวกเขาวางแผนจะทำอะไร ซึ่งทำให้เลย์ลาหงุดหงิดไม่น้อย การขัดคำสั่งของพวกเขา
