เข้ามาในห้องกะทันหัน
“เรามาที่นี่เพื่อรับตัวนักเรียนที่ชื่อ ปิโอ แบลงค์” หนึ่งในนั้นประกาศขณะที่พวกเขากวาดสายตามองไปรอบๆ
หลังจากพบเป้าหมาย ทหารก็กำลังเคลื่อนที่ไปยังที่ที่ปิโออยู่แล้ว
ไม่มีเวลาให้ตอบสนองและปีเตอร์ก็ไม่รู้จะทำอย่างไร
“แค่ทำตามไปก่อน” โลแกนกระซิบกับเขา
ทหารรีบจับมือทั้งสองข้างของปีเตอร์ไพล่หลังทันทีก่อนจะใส่กุญแจมือ ทหารสองนายจับแขนปีเตอร์ขณะที่พาเขาออกจากห้อง ขณะที่พวกเขากำลังจะออกไป โลแกนก็เอื้อมมือไปจับปีเตอร์
“คุณจะพาเขาไปไหน? และด้วยเหตุผลอะไร? เขาไม่ได้ทำอะไรผิด” โลแกนอุทาน
“ปล่อยเขาซะ หรือจะให้ฉันทำให้แกปล่อย? เจ้าเด็กน้อย” ทหารตอบเขา “นี่เป็นคำสั่งโดยตรงจากนายพลดยุค ถ้าแกขัดขวางหน้าที่ของเรา เราได้รับอนุญาตให้ลงโทษแกได้”
โลแกนปล่อยมืออย่างลังเล แต่ก็ไม่ลืมที่จะปล่อยแมงมุมตัวหนึ่งของเขาปีนเข้าไปในแขนเสื้อของปีเตอร์
ขณะที่โลแกนมองปีเตอร์เดินจากไปพร้อมกับทหาร เขามีความคิดหนึ่งในใจ ‘เขาถูกจับได้แล้ว’
