สิ่งสุดท้ายที่เธอจำได้ก่อนเข้าประตูมิติ คือนาฬิกาข้อมือของเธอที่ถูกเหวี่ยงออกไปไกล เธอพยายามมองตามมันให้แน่ใจ เห็นว่ามันตกลงไปก่อนถึงหน้าผาพอดี
มันเป็นสิ่งเดียวที่เธอเหลืออยู่ ที่จะทำให้เธอติดต่อกับคนอื่นๆ ได้ มันเริ่มทำให้เธอตระหนักจริงๆ ว่าเธออยู่ในสถานการณ์ที่สิ้นหวังเพียงใด
ตอนนี้ไม่มีทางเลือกแล้ว ไม่มีทางย้อนกลับสำหรับเอริน เธอถูกหมายหัวโดยหนึ่งในมนุษย์ที่ทรงพลังที่สุดในโลก และถ้าเธอต้องการการคุ้มครองจากเขา มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่สามารถให้ได้ และหนึ่งในนั้นคือกลุ่มเพียว
ชายคนนั้นคว้าข้อมือของเธอและดึงเธอเข้าไปในประตูมิติก่อนที่เธอจะทันได้เตรียมใจสำหรับสิ่งที่กำลังจะมาถึง ทั้งสองคนจับกันแน่นและเดินทางผ่านประตูมิติอย่างต่อเนื่อง
ไม่กี่อึดใจต่อมา การเคลื่อนย้ายพริบตาก็เสร็จสิ้น เมื่อทั้งสองคนมาถึงอีกฝั่ง และเธอเริ่มลืมตาขึ้น สิ่งเดียวที่เธอเห็นคือสีขาว
เธอมองไปรอบๆ และดูเหมือนว่าทั้งเธอและชายคนนั้นจะอยู่ในห้องสีขาวทึบ พื้นเป็นสีขาว เพดานเป็นสีขาว และแม้แต่ผนัง ทำให้เธอยากที่จะบอกได้ว่าห้องใหญ่แค่ไหน ดูเหมือนจะไม่มีทางออกหรือทางเข้าด้วย และขณะที่ยืนอยู่ที่นั่น ห้องก็เริ่มทำให้เธอรู้สึกกลัวเล็กน้อย
“ยินดีต้อนรับ หวังว่าเจมส์จะไม่ทำร้ายคุณมากเกินไปนะคะ” เสียงผู้หญิงพูดผ่านลำโพง แม้ว่าเสียงจากลำโพงจะฟังดูแปลกๆ ปกติในห้องแบบนี้ เสียงจะสะท้อนเมื่อกระทบผนัง แต่กลับเหมือนว่าเสียงกำลัง
