ดเดียวกันจริงๆ เขาก็เริ่มอธิบาย
“ผมไม่คิดอย่างนั้นนะ ผมมีทฤษฎีเล็กๆ ของผมเอง นายเห็นไหม ผมรู้สึกแปลกๆ เสมอที่กองทัพกังวลมากเกี่ยวกับการพิชิตดาวเคราะห์สัตว์อสูรก่อนที่พวกดัลกี้จะทำ มันไม่สมเหตุสมผลสำหรับผมเลย แน่นอนว่าสัตว์อสูรสามารถนำมาใช้สร้างอาวุธที่ดีขึ้นได้ แต่ทำไมต้องรีบชิงลงมือก่อนพวกดัลกี้ด้วยล่ะ?
“ผมคิดว่ากองทัพไม่ได้ต้องการดาวเคราะห์เหล่านี้แค่เพื่อสัตว์อสูร แต่เป็นไปได้มากว่าเพื่อคริสตัลพวกนี้ที่เราพบด้วย บางทีคริสตัลพวกนี้อาจเป็นคำตอบว่าสัตว์อสูรเวทมนตร์มาจากไหนตั้งแต่แรก พวกมันไม่ได้ผสมพันธุ์เหมือนสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทั่วไป เรายืนยันได้แค่นั้น” โลแกนอธิบาย
“นายบอกว่าคริสตัลพวกนี้เหมือนคริสตัลสัตว์อสูร นายรู้ไหมว่ามันทำอะไรได้?” ควินน์ถาม
“นั่นจะเป็นส่วนหนึ่งของขั้นตอนต่อไปของผม เมื่อผมได้ข้อมูลเพิ่มเติม ผมจะมาบอกนาย ขอบคุณสำหรับคริสตัลอันที่สองนะ เอาจริงๆ ผมกลัวที่จะหลอมคริสตัลอันเดียวที่ผมมีลงไป ดังนั้นอันนี้จะช่วยงานวิจัยของผมได้มาก อ้อ อีกอย่าง นายเจออะไรในหอคอยที่น่าสนใจบ้างไหม?” โลแกนถาม
ตั้งแต่กลับมาจากการเดินทางผ่านประตูมิติ ควินน์ไม่เคยพูดถึงว่าเขาไปที่หอคอยเลย เขาประหลาดใจเสมอว่าโลแกนสามารถเดาสิ่งต่างๆ ได้อย่างไร และหลังจากที่เคยโกหกเขาไปแล้ว มันก็รู้สึกยากขึ้นเล็กน้อยที่จะโกหกเขาอีกครั้ง
เขามองลงไปที่มือและเห็นแหวน จริงๆ แล้ว สิ่งเดียวที่เขาได้มาจากหอคอยคือแหว
