งและบอกข้อมูลเพิ่มเติมแก่เขา แต่เขาก็ไม่ประสบความสำเร็จ โลกของแวมไพร์ดูซับซ้อนและแปลกประหลาด ดูเหมือนว่าจะมีประวัติศาสตร์ที่ยาวนานมากซึ่งเขาไม่รู้อะไรเลย
ระบบพยายามสร้างความมั่นใจให้กับ Quinn ว่าไม่น่าจะเป็นไปได้ที่ผลึกเลือดจะปลุกแวมไพร์ให้ตื่นจากการหลับใหล เหตุการณ์บางอย่างก็ไม่สมเหตุสมผล ทำไมต้องมอบคริสตัลเลือดให้กับสัตว์ร้ายหากพวกเขาวางแผนที่จะตื่นขึ้นในภายหลัง? พวกเขาแค่ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามโอกาส?
แม้ว่าสิ่งที่ระบบพูดจะดูเป็นไปได้ แต่ Quinn มีความรู้สึกแปลก ๆ ที่พวกเขาปลุกแวมไพร์ให้ตื่น เขารู้ว่าลีโอไม่ได้ทำแบบนั้นโดยไม่มีเหตุผล คราวนี้แทนที่จะอยากรู้เรื่องนี้ ควินน์แค่อยากจะหนีจากที่นี่ให้เร็วที่สุด
ในที่สุด ปลายอุโมงค์ก็มองเห็นได้ และแสงแดดส่องผ่านเข้ามา ทั้ง Quinn และ Fex ไม่เคยคิดว่าพวกเขาจะมีความสุขที่ได้เห็นดวงอาทิตย์ แต่พวกเขามีความสุขจริงๆ
เมื่อพวกเขาทั้งสองก้าวออกไปข้างนอก พวกเขาก็ยกแขนขึ้น ปิดตาจากความอ่อนไหว แต่ก็มีรอยยิ้มกว้างบนใบหน้าเช่นกัน
ดูเหมือนว่า Quinn จะมีความสุขมากกว่า Fex ขณะที่เขาเริ่มกระโดดขึ้นลงทันที
“คุณมีความสุขที่ได้เป็นอิสระหรือไม่” ลีโอถาม ได้ยินเสียงควินน์กระโดดขึ้นลง
ควินน์ตอบด้วยความเขินอายและหน้าแดงก่ำ
“ใช่ แค่ได้เห็นพระอาทิตย์อีกครั้งก็ยังดี”
เหตุผลที่ควินน์มีความสุขมากกว่าปกติก็เพราะว่าครั้งแรกที่ก้าวขึ้นสู่แสงแดด เขาไม่ได้รู้สึกไม่สบาย เ
