ของเขาสั่นอย่างเกรี้ยวกราดขณะที่เขาทิ้งขยะบนพื้น ขณะทำเช่นนั้น แสงในดวงตาของเขาดูเหมือนจะหรี่ลงอย่างเห็นได้ชัด
เห็นปีเตอร์ทำร้ายตัวเองแบบนี้ โลแกนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเศร้า เห็นได้ชัดว่าปีเตอร์ไม่ชอบสิ่งนี้และไม่อยากกินเขา แต่เขากลับต่อสู้กับแรงกระตุ้นครั้งแรกอย่างสิ้นหวัง
เขาเริ่มสงสัยว่าเขาทำผิดหรือเปล่าและควรอนุญาตให้ปีเตอร์กินผู้หญิงคนนั้นที่พวกเขาพบครั้งแรก
เมื่อมองหาวิธีแก้ปัญหา โลแกนหยิบและหยิบเครื่องสแกนมือที่ดัดแปลงของเขาออกมา เขาได้ทำการดัดแปลงเครื่องสแกนส่วนตัวที่ทางโรงเรียนมอบให้ สิ่งที่เขามีอยู่สามารถครอบคลุมช่วงกว้างขึ้นและนั่นคือสิ่งที่ทำให้เขาค้นพบเมืองใต้ดินตั้งแต่แรก
ถ้ามันได้ผล เขาจะสามารถสแกนอุโมงค์และค้นหาว่านักเรียนที่เสียชีวิตคนอื่นๆ อยู่ที่ไหน แทนที่จะเดินผ่านสุ่มสี่สุ่มห้าและเล่นโอกาสของพวกเขา อย่างน้อยพวกเขาก็มีเกณฑ์เปรียบเทียบว่าพวกเขาควรจะไปที่ใด…
แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง ตั้งแต่ลงมาใต้ดิน เครื่องสแกนก็ไร้ประโยชน์
“ทำไมไม่ไปทำงาน!”
โลแกนพูดและตอนนี้ปีเตอร์กำลังยืนอยู่ตรงหน้าเขาโดยก้มหน้าลงกับพื้น ไม่รู้ว่าเขาฟื้นสติแล้วหรือเขาถูกครอบงำด้วยความหิวโหยและแรงกระตุ้นครั้งแรกของเขา
ขณะเดียวกัน อีกด้านหนึ่ง…
หลังจากที่ Quinn และ Fex ตระหนักว่าไม่มีอะไรที่พวกเขาทั้งสองสามารถทำได้เพื่อเรียกค้นสิ่งของของพวกเขา พวกเขาจึงตัดสินใจที่จะลดความสูญเสียและออกจากห้องไป พวกเขาพย
